Uyanışın ve dirilişin adı Nevruz

Dalların çiçeklendiği, göğün mavileştiği, toprağın güneşe kavuştuğu, yürekleri iyimserlikle dolduran güzel başlangıç, hoş geldin Nevruz.

Asya ve Avrasya, Nevruz ile filizlenen yaprağa, çoğalan suya, soluklanan toprağa yine selam duruyor.

Bu yıl Nev ile Ruz, İranlı kadınların ve çocukların insanlığın ön cephesindeki kahramanlıklarına, sarsılmayan inançlarına, güneştir, ölümü doğuşa dönüştüren çağlayışlarıyla hercümerçtir.

İran’da Nevruz, güneş yılının başlangıcı olarak kutlanır, Afganistan’da da. 3 bin yıllık bu geleneği dünyada 300 milyondan fazla insan bayram olarak kutlar.

Baharı, doğanın uyanışını karşılar.

Asya ve Ön Asya, doğadaki bütün renklere bürünür ve toprağı yeri, suyu, güneşi kutsar.

Ne mutlu bize ki Asyalıyız!

Nevruz her yıl yeni umuttur, yeni soluktur, tazelenerek güçlenmektir.

İranlı kızkardeşimin seslenişidir O: “Şehit balam, gözel balam, pehlevan balam, kahraman balam.

Düşmanımın gözü kör olsun.

Elli dene de binler veririm ben vetene!” dedi ve devam etti; “Anne namus için, veten için can vereceğim.

Şehadetin mübarek olsun.

Sana gurban olurum balam, sen şehadete layıktın.

Balamı hediye verdim vetene!” Hazreti Yunus, balığın karnından karaya çıkar, Hazreti İbrahim putları kırar o gün.

Hazreti Ali doğar.

İnsanlığın yenilenen ölümsüz ruhu bütün seslere, bütün renklere, kardeşliğe, vicdana, namusa bürünür, gene...

Azerbaycan, Özbekistan, İran.

Afganistan, Türkmenistan, Kazakistan, Kırgızistan, Dağistan, Tataristan, Başkurdistan, Türkiye Cumhuriyeti’nde Nevruz bunların coşkusuyla karşılanır, Yeni Gün...

Ne mutlu bize ki, Asyalıyız!

Nef’i, mısralarına döker o bitimsiz başlangıcı: “Erişti bahar oldu yine hemdem-i nevruz Şil’d etse nola dilleri cam-ı Cem-i nevruz.” Yunus Emre yüzyıllar öncesinden ses verir: “Dolaştım dünyayı giymedim başıma taç.

Ne zengini gördüm tok, ne fakiri aç.

Ya Rab!

Öyle bir feyz-i kanaat ver ki; Namerde değil, merde dahi eyleme muhtaç...” Pir Sultan Abdal, hiç durur mu böyle günde: “Sultan Nevruz günü canlar uyanır Hal ehli olanlar nura boyanır Muhip olan bugün ceme dolanır Himmeti erince Nevruz Sultan’ın” Aşık Veysel sazını tezenesiyle buluşturur: “Nevruz der ki, ben nazlıyım, Sarp kayalarda gizliyim, Mavi donlu, gök gözlüyüm, Benden ala çiçek var mı?” Komşumuz İran’da, Suriye’de, kardeşimiz Gazze’de Filistin’de, bölünen Irak’ta, Lübnan’da, Libya’da, Yemen’de, Afganistan’da, Pakistan’da ve Hindistan’da, NevRuz’u ateşle, sesle, sözle, karşılayan nerede varsa, hepsi sonsuz dirliğe, birliğe, esenliğe ulaşsın.

Uyanışın ve dirilişin adı Nevruzumuz kutlu ola!