Sanatçı da savaşır: Yazarak, çizerek, oynayarak

Uluslararası Hukuk, budur; emperyalistlerin siyasî-ekonomik-kültürel, askerî eşkıyalığının koçbaşıdır, aklayıcısıdır, biat ettiricisidir ve tepesinde ABD oturmaktadır.

Birleşmiş Milletler de ABD’nin istemediklerini kabullenmek zorunda kalan bir topal ördeğe dönüşmüş, vadesi dolmuştur… Ne diyor Trump: “Maduro’nun tepesine çöktüm, derdest ettim, yargılayacağım!

Venezuela’yı şu arkamda gördüğünüz adamlarım yönetecek!

Tonlarca petrolleri var, şirketlerimiz çok para kazanacak!

Kabul etmezlerse hepten tepelerine ineceğiz!

Yalnız onların da değil, bütün Güney Amerika’nın ümüğünü sıkacağız!” diyor.

Yani, emperyalist politika hukukunun geldiği yeri bir kez daha tarifliyor… Sanat dünyamızda da “genel olarak savaşa karşı olmak, taraf olmamak” türünden bir genel yaklaşım vardır.

Üstelik bu, sanatsal seçimlere ve üretimlere de yansır.

Yani tam da emperyalist siyasanın ve hukukunun istediği gibi: “Biz dünyanın her yerini ateşe verelim, zenginliklerini gasp edelim, çoluk çocuk katledelim...

Siz savaş karşıtlığı yapın!

Bize karşı savaşılmasına da karşı çıkın ama!

Savaşı açan bizlerle ona karşı duranları aynı kefeye koyun, hepimizi birden lanetleyin!

İstediğimiz de budur zaten; herkes suçlu ise ortada suçlu da yoktur…” Yok öyle yağma!

Günümüzde, emperyalizmin ancak ulus devletleri parçalayarak yaşamını sürdürebileceğinin farkında olan sanatçı, elbette Venezuela’nın, Maduro’nun, ezilmek ve parçalanmak istenen ülkelerin ve kendi ulus devletinin yanında duracak ve kendi araçlarıyla savaşa katılacaktır; yazarak, çizerek, yontarak, oynayarak, seslenerek…