SUBMED’de sendika mücadelesi devam ediyor

Tekirdağ Velimeşe Organize Sanayi Bölgesi’nde faaliyet gösteren SUBMED (Su Biyomedikal Sistemler ve Sağlık Hizmetleri) fabrikasında, Petrol-İş Sendikası’nda örgütlenen işçilerin mücadelesi işten çıkarmalar ve baskı iddiaları eşliğinde devam ediyor.

Sendikal yetkinin alınmasının ardından başlayan süreçte işten çıkarmaların artması üzerine işçilerin fabrika önünde başlattığı direniş 128 gündür sürüyor.

SUBMED işçileri, Temmuz 2025’te sendikal örgütlenme için gerekli çoğunluğu sağlayarak 30 Temmuz’da yetki başvurusunda bulundu.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının yetkiyi onaylamasına rağmen işverenin farklı bir mahkemeye yaptığı itiraz yargı tarafından geçersiz sayıldı ve şirkete para cezası verildi.

Yetki sürecinin ardından fabrikada öncü işçilerin hedef alındığı belirtilmişti. 7 Ekim ve 17 Ekim’de iki işçinin işten çıkarılmasıyla başlayan süreçte, 6 Kasım’da bir işçi daha işten atıldı.

Bunun üzerine işçiler fabrika önünde sendika çadırı kurarak eyleme başladı. 19 Şubat’ta iki sendikalı işçinin daha işten çıkarılmasıyla birlikte sayı artarken, son olarak gece vardiyasında çalışan dört sendika üyesi işçi insan kaynakları tarafından çağrılarak işten çıkarıldıklarını öğrendi.

İşten çıkış gerekçesine ilişkin net bir bilgi verilmediği belirtilirken, işçilere İş Kanunu’nun 25/2 maddesi kapsamında işlem yapıldığı bildirildi.

Bu madde kapsamında yapılan çıkışların kıdem ve ihbar tazminatı ile işsizlik maaşı haklarını ortadan kaldırması nedeniyle işçiler duruma itiraz etti.

Haklarını almadan odadan çıkmayacaklarını belirten işçilerle yapılan görüşmeler gece saatlerine kadar sürdü.

Görüşmeler sonucunda çıkış kodunun “22 – diğer nedenler” olarak değiştirildiği, ancak işçilerin daha sonra jandarma eşliğinde fabrikadan çıkarıldığı ifade edildi. ‘İŞÇİYE REVA GÖRÜLEN BAYRAM BU’ İşten çıkarılan sendikalı işçi sayısının dokuza yükseldi.

Fabrika içinde sendika üyelerine yönelik istifa baskısı yapıldığı iddiaları da gündeme geldi.

İşçiler işverenin yetki sürecinden itibaren sendikal faaliyetleri engellemeye çalıştığını belirtti.

İşçiler, bayram sürecine ilişkin de şu değerlendirmeyi yaptı: “Patron, bayramı birer paket çikolatayla geçiştirdi.

Yıllardır emeği sömürülen işçilere reva görülen ‘bayram’ bu kadar.

Oysa gerçek değişim, bir paket çikolatayla değil; örgütlü mücadeleyle, sendikanın fabrikaya girmesiyle mümkün.”