İran izlenimleri-1: İranlılar ABD ve İsrail’den korkmuyor

İran Devrimi’nin 47. yıldönümü kutlandı.

Beni de davet etmişlerdi. 10-12 Şubat tarihleri arasında Tahran’daydım.

İran’a giderken çok uyarı aldım. “ABD-İsrail, İran’ı her an vurabilir.

Sen oradayken tepene bombalar yağabilir.

Saldırı olursa ne yapacaksın?

Hava sahası kapanabilir.

Uçaklar kalkmaz.

Orada kalırsın, geri dönemezsin…” dediler.

TAHRAN SOKAKLARI Benim de endişelerim yok değildi.

ABD tam kutlamalar sırasında saldırabilir miydi?

Hava sahası kapanırsa ne yapacaktım?

Ya CIA, Mossad ajanları kutlamaları kan gölüne çevirmeye kalkarsa… Elbette bunları da düşündüm.

Ama bu yılki kutlamalar… “12 Gün Savaşı” … Kanlı sokak eylemleri sonrası ilkti.

Halkın katılımı nasıl olacaktı?

Bir gazeteci olarak izlemek… Yerinde takip etmek büyük fırsattı.

TV 100’den Ahmet Yeşiltepe ile birlikteydik.

Tahran’a gece indik.

Ertesi gün sabah erkenden sokağa çıktık.

Bütün endişelerimiz gitti.

Halk işinde gücünde… Esnaflar işyerlerini açmışlar… Trafik canlı… Ankara, İstanbul’dan hiç farkı yoktu.

Hayat normal seyrinde devam ediyordu.

KORKU YOK Sokaklarda insanlarla sohbet ettik.

Esnafla konuştuk.

Ekonomik sıkıntılarını dile getirdiler.

Konu ABD/İsrail saldırısına gelince… Anında tavır alıyorlar: “Görüşlerimiz farklı olabilir.

Ancak bu konuda biriz.

ABD ve İsrail’e bir karış toprak vermeyiz.

Vatanımız için ne gerekiyorsa yaparız.” Gelirken çok merak ediyordum.

Halk endişeli miydi?

Geceleri rahat uyuyabiliyor muydu?

Şunu net bir şekilde söyleyebilirim: “İranlılar ABD ve İsrail’den korkmuyor.

Hem de hiç korkmuyor.” BAŞÖRTÜ TARTIŞMASI İran’da kadın çok etkilidir.

Aile içinde sözü dinlenir.

Batı’nın istismar ettiği başörtüsü… Bu konu kapanmış.

Kadınlar sokakta başları açık dolaşıyorlar.

Hatta bazı semtlerde neredeyse yarı yarıya… Kimse kimseye yan gözle bakmıyor.

Başı açık, kapalı… Tam bir dayanışma içindeler.

FİLİSTİN MEYDANI Filistin Meydanı’na gittik.

Asılan dev İsrail haritası.

Üzerinde üç dilde yazı: “Siz başlatıyorsunuz biz bitiriyoruz.” Hedefler tek tek işaretlenmiş.

Olası bir saldırı olursa… Bu hedefler vurulacak.

Peki bu hedefler nasıl belirlendi?

Kimse bir şey söyleyemiyor.

Sadece “Netanyahu bilir!” demekle yetiniyorlar. 12 Gün Savaşı’nı anımsatıyorlar. “Senin bütün mahremini biliyoruz!” mesajı… Meydanda bir ışıklı geri sayım panosu var.

İsrail için biçilen ömrü yansıtıyor. 12 Gün Savaşı’nda vurulduğu söylenmişti.

Ama yerinde duruyor.

ÖNCELİĞİMİZ DEĞİŞTİ Bir saldırı olur mu?

Yönetim buna karşı ne yapıyor?

En çok yanıtını aradığımız sorular… 12 Gün Savaşı’nın zaafları… Önemli ölçüde telafi etmişler.

Metrolar, otoparklar… Olası bir saldırıda sığınak için hazırlanmış.

CIA, Mossad ajanları… Büyük bölümü çökertilmiş… Hava savunma sistemleri… Gerekli tedbirler alınmış.

Füze üretimi… Günde 3 vardiyaya çıkarılmış.

Komutanlara yapılan suikastlar… Arkadaşlarını bilemiş.

Durumu şöyle anlattılar: “Her askerin amacı şehit olmaktır.

Şehit olmaktan korkmazlar.

Ama şimdi iş değişti.

Önceliğimiz şehit olmak değil.

Arkadaşlarımızın intikamını almak.” YARIN: Kutlamalarda ne mesajlar verildi?