BOYUN EĞMEYEN ŞİİRLER 22. Mektup, Yükselen Asya Cephesine Gel!

Gel Haceli, anılardan biraz daha söz edelim, ne dersin?

Yürüdüğümüz zor yollara, o acı tablolara bakalım, Geçtiğimiz kavşaklardan, kör açmazlardan konuşalım.

Anımsarız elbet bozkurt, aslan postundaki çakalları, Yaşam değil, ölüm oyunu sahneleniyordu can ülkemizde: Gözbebeğimizde, önümüzde, arkamızda, yer altında. *** Erzurum Gavurboğan’da biz, seninle yürek yüreğe, Kafamızda ateş almış özgürlük, bağımsızlık yeminleri: Buluşurduk, ceplerimizde bildiriler, yasak kitaplar, Yüreğimizde, yaşasın tam bağımsız Türkiye cevheri.

Kahrolsun ağalık, şeyhlikler, işbirlikçinin işbirlikçileri. *** Kendi namussuz zevki için milletin namusunu satanlar, Koca millete, devlete kıyanlar bizi kayırır mıydı hiç!

Katil Amerika’ya bağlılık yemini, Gladyo iksiri içenler, Ulu Orhun Anıtlarını dilimleyip, birbirine kırdırdılar.

Heta ku dinya hebe, karê zordar dabeşkirin e: Dünya var oldukça, zalimin işi bölücülüktür Hace. *** Has Memetle, has Memo niçin birbirine hasım edildi?

Ayağa kalkan milli vicdandı, emeğin dirilişiydi.

Bilirsin, düşmanları korkutan devrimci yeminimizdi, Böylece Tam Bağımsız Türkiye’nin önü kesildi.

Bacaklar kollar birbirine girdi, devrimci devrilemedi *** Ulusal birliğimizin belini kırmak istediler, zorlandık, Birlikte tanık olduk seninle, kahpeliklere, yağan çileye.

Orduları yenen Kuvayi Milliye’nin boğduruluşana.

Fırat’ın, Dicle’nin, Kızılırmak’ın, Murat’ın çırpınışına, Tanık olduk Cennet bahçelerimizin parsellenişine. *** Ey Haceli, işte sen bu büyük kavganın umuduydun.

Çünkü seni Sakarya’da siperlerde gördüm, bir de, 6.

Filoyu denize döken Denizlerin arasındaydın Hace.

Nasıl oldu da yoldan çıkıp dağa, bayıra vurdun: Sen bu yurdun fedaisiydin, ahisiydin, korksundu ecel: Toplan, toparlan da Yükselen Asya cephesine gel.