Gençler neden çok istemiyor... Esas tehlike orada

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın sık sık dile getirdiği konu olan nüfusumuzdaki artış oranının düşmesi gerçek bir sorun olarak karşımıza çıkıyor.

AKP iktidara geldiğinde Türkiye'nin nüfusu 65 milyon civarında idi.

O yıllarda dahi her yıl ortalama olarak 1.2 milyonun üzerinde çocuk dünyaya geliyordu.

Hatta 2014 yılında doğan bebek sayısı 1 milyon 345 bin olmuş ve rekor kırılmıştı.Nüfusumuz AKP iktidarı döneminde 65 milyondan 86 milyona çıktığı halde 2025 yılında doğan bebek sayısı 900 bin civarına düştü.

Yani doğan bebek oranın yaklaşık 400 bin azalma var.2002 Yılı Evlenme ve Boşanma İstatistikleri*Evlenen Çift Sayısı: 510 bin 155*Boşanan Çift Sayısı: 95 bin 3232024 Yılı Verileri*Evlenen Çift Sayısı: 568 bin 395 *Boşanan Çift Sayısı: 187 bin 343 (Bu rakam, Türkiye tarihinde kaydedilen en yüksek boşanma sayılarından biri olarak dikkat çekiyor).22 yılda nüfus yüzde 25 artarken evlenme oranındaki artış yüzde 11'lerde kaldı.

Ayrıca boşanma oranı da yüzde 50 arttı.Sonuç olarak az evlilik, az çocuk sahibi olma ve çok boşanma durumu söz konusu.

Bunun en önemli sebebinin ekonomik sebepler olduğunu söylemek her halde yanlış olmaz.Evet Cumhurbaşkanı Erdoğan bu soruna haklı olarak dikkat çekiyor ama ülke ekonomisi güven vermedikçe, dış borcumuz arttıkça, gelir düzeyi düştükçe, adalete olan güven azaldıkça nüfusun artmaması da gayet doğal değil mi?Hiç kimse Cumhurbaşkanı istedi diye çocuk sahibi olmaz.

Erdoğan'ın 3-5 çocuk istemesi sonucu değiştirmiyor çünkü herkes "Cumhurbaşkanı istiyor ama doğacak çocuğa o bakmıyor" cümlesini kuruyor.Yuva kurmak toplumumuzda halen önemli ama evlilik maliyetleri o kadar arttı ki devlet teşvikleri adeta devede kulak kalıyor.Erdoğan 2025'i aile yılı olarak ilan etmişse de 2025 yılının aileler açısında çok büyük bir değişimle sonuçlandığını söylemek mümkün değil.Her evli çift doğal olarak çocuk sahibi olmak ister fakat daha öncesinde doğacak çocuğun sağlığı, eğitimi, geleceği, evliliği, işi gibi konular öne çıkıyor.

Gençler arasında tek çocuk yaygınlaşıyor çünkü "İmkanımı tek çocukta yoğunlaştırıp sağlıktan eğitime imkan sağlamam ancak mümkün olur" diyorlar."Çocuğu veren Allah rızkını da verir" dönemi artık sona ermiş durumda.

Yani "Az olsun öz olsun" diyor çiftler.Sağlık özel sektöre kaymış durumda.

Eğitimde de devlet okullarının her geçen gün içinin boşaltılması, siyasileşmesi özel sektörü canlandırıyor ve bu da ailelerin çocuk sayısını kısıtlayan noktalardan.Çalışan nüfusun yarısının asgari ücretle çalıştığı, asgari ücretin de açlık sınırının altında olduğu düşünüldüğünde çocuk sayısındaki azalışın sebepleri daha net anlaşılıyor.Tüm bunların yanı sıra günümüzde yaşanan işsizlik sorununun gelecekte çocuklar için geçerli olacağı düşüncesi de anne babaları çocuk sahibi olmakta geriye çekiyor.Bugün 30 yıl çalışan bir memurun emeklilikte alacağı ikramiye bir milyon TL civarında olup bu tutar bırakın çocuğa ev almayı evi döşemeye dahi yeter bir miktar değil.

Oysa ki geçmişte emekli bir memur emekli ikramiyesi ile ev dahi alabilmekteydi.Sadece bu kadarla sınırlı değil sorunlar.

Doğan/doğacak çocuk için annelerin işsiz kalması, gelirsiz kalması, hatta işini kaybetme riski.

Çocuğu bırakacak yer olmaması, kreş imkanlarının kısıtlı ve paralı/pahalı olması da başka bir sorun.Türkiye’nin hızla;• Evlilik teşviklerini arttırması• ⁠Barınma imkanlarını geliştirmesi • Doğum öncesi ve sonrası ücretli izin sürelerini ilk etapta emzirme daha sonra da okul öncesi çağa kadar uzatması• ⁠Nitelikli kreş imkanlarını arttırması • ⁠Çocuk yardımı miktarlarını 300-600 TL gibi bir paket bebek bezi fiyatlarında tutmaktan vazgeçmesi• ⁠Sağlığa erişimde çocuklu ailelere ve özellikle çocuklara yönelik pozitif adımlar atılması• ⁠İş imkanları noktasında yeni teşvikler getirilmesi,gibi bir dizi tedbirler almadıkça yıllık doğum sayımız hızla düşmeye devam edecektir.Yakın gelecekte bir yılda doğan bebek sayısının bir yılda gerçekleşen evlilik sayısına (yaklaşık 500 bin) düşerse şaşırmayalım.Bu sayı düşüşü yakın bir zamanda okullardaki çocuk sayısın da daha hissedilir olacak ve okullar adeta çocuk aramaya başlayacaktır.

Devlet okullarında uygulanan yanlış politikalar sonucu özele kaçıştaki artış devlet okullarındaki sayıyı daha da aşağıya çekecektir.Her yıl 3-4 bin anasınıfını kapatacak kadar çocuğun azaldığını unutmayalım.

Mevcut durumda sınıf sayısını düşürüp kapatmayı tolere edebiliyoruz ama yakın gelecekte bu da mümkün olmayacaktır.Bazı okullarda şube kapatmak gibi anlamsız hatta hukuksuz uygulamalar olduğunu da unutmamak gerekir.

Bu noktada MEB’in mutlaka tedbir alma, uygulama birliği sağlama zorunluluğu vardır.

Evet nüfus artışımızdaki düşüş bir sorun ama bu sorunu aşmak sadece istemekle, dile getirmekle mümkün değil.

Bu sorun sadece eğitimde değil bir çok alanda sorun yaratacak niteliktedir.Maksut BalmukÖğretmen, YazarOdatv.com