Haber Detayı
Japonya’nın elma takıntısı; Aomori’de bir meyve nasıl kült olmuş
Japonya’nın kuzeyinde, Aomori adlı bir prefektörde elma mimariden onsenlere, içkiden seramiğe uzanan bir yaşam biçimi. Pirinçle özdeşleşmiş bir ülkede, elmanın kültürel bir ikon haline gelişi devasa bir hikayeyi anlatıyor aslında.
Honshu Adası’nın en kuzeyinde, Tohoku bölgesinde yer alan Aomori Prefektörlüğü, Japonya denince akla gelen pirinç, soya ve wasabi üçlüsünü sessizce kenara itiyor.
Burada sahne elmanın.
Üç yanı denizlerle çevrili, volkanik topraklarla beslenen ve ‘mini Fuji’ olarak anılan Iwaki Dağı’nın gölgesinde uzanan bu coğrafya, Japonya’nın elma başkenti sayılıyor.Aomori’nin kalbi Hirosaki’ye adım attığınız anda bunu anlamamak mümkün değil.
Tren istasyonunda sizi dev bir elma heykeli karşılıyor; kafelerin vitrinlerinde elmalı turtalar sıralanıyor; sonbaharda onsenlerin (Japon kaplıcası) içine bütün elmalar bırakılıyor.
Hatta yerel Tsugaru Kanayama-yaki seramikleri bile, yakılmış elma ağacı dallarının külünden elde edilen sırla siyah rengini alıyor.JAPON PERFEKSİYONİZMİ VE ELMANIN SANATA DÖNÜŞÜHirosaki City Apple Park, bu takıntının somut hali. 13 dönümlük bu ücretsiz parkta, 2.300 elma ağacı ve yaklaşık 80 farklı elma çeşidi yetişiyor.
Burada elma toplamak rastgele bir faaliyet değil; her çeşidin hasat zamanı, şeker-asit dengesi ve tüketim amacı önceden belirlenmiş durumda.Japon elmacılığı, “iyi elma yetiştirmek” değil, en mükemmel elmayı yetiştirmek üzerine kurulu.
Fuji en bilinen tür olsa da, sarı renkli Meigetsu gibi geç hasat edilen, aroması derin çeşitler gerçek meraklıların gözdesi.
Devasa boyutlarıyla bilinen Sekai Ichi elmasıysa, tek başına bir lüks nesnesi.
Tokyo’daki seçkin mağazalarda tanesi 20 sterline kadar alıcı bulabiliyor ve çoğu zaman hediye olarak veriliyor.SAMURAYLARDAN ÇİFTÇİLEREAomori’de elmanın yükselişi yalnızca iklimle açıklanamaz. 16. yüzyıldan Meiji Restorasyonu’na kadar bölgeyi yöneten Tsugaru samuray klanı, sınıfsal düzenin sona ermesiyle geçim kaynağı arayışına girdi.
Çözüm elmaydı.
Devlet tarafından gönderilen fidanlar, eski savaşçıların yeni hayatını şekillendirdi; elma, Aomori için bir tarım ürününden çok tarihsel bir kurtuluş hikayesi oldu.Bugün bu mirası yeni kuşaklar taşıyor.
Tokyo’daki otelcilik kariyerini bırakıp Aomori’ye taşınan Mizuho Takamura, 10 dönümlük arazisinde 40 farklı elma türü yetiştiriyor.
Onun için mesele yalnızca üretim değil; bilginin kuşaktan kuşağa aktarılması.İKLİM KRİZİ, KAR VE GELECEK KAYGISIAomori, yılda bazı bölgelerde 8 metreyi bulan kar yağışıyla biliniyor.
Bu sert iklim, elmayı eşsiz kılıyor ama aynı zamanda kırılganlaştırıyor.
Takamura’ya göre iklim değişikliği, tarımı yeniden düşünmeyi zorunlu kılıyor.
Bazı bölgelerde şeftali ve kiraz denemeleri başlamış bile.
Elma için gerekenden yalnızca 5°C daha sıcak olan bu meyveler, geleceğin kaçınılmaz alternatifi olabilir.
Hatta bir gün elma için Hokkaido’ya göç etmek gerekebilir.ELMA SADECE YENMİYOR, İÇİLİYORAkşam olunca elma başka bir kimliğe bürünüyor.
Aomori City’deki A-Factory adlı elma temalı gastronomi merkezinde sert elma şarapları ve cidreler tadılıyor.
Hirosaki’nin arka sokaklarında ise Snaw Bar gibi mekanlarda elma, kokteyl bardaklarında hayat buluyor.Elma vermutu ve elma brendisiyle hazırlanan “Snaw City” kokteyli, barın Londra’da eğitim almış miksoloğu Tsubasa Nishidate’e göre Aomori’nin tadını anlatıyor: “Hasattan hemen sonraki elma gibi… Tatlı ama canlı, ferah ama derin.”Odatv.com
