Aykut Erdoğdu'dan 'Silivri' mektubu: Enseyi karartmayın, kazanacağız

İBB soruşturması kapsamında Silivri'deki Marmara Cezaevi'nde tutuklu bulunan eski CHP Milletvekili Aykut Erdoğdu, BirGün gazetesine bir mektup gönderdi.Erdoğdu, CHP'nin tutuklu cumhurbaşkanı adayı ve İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun hücresiyle kendi hücresi arasında 100 metre olduğunu belirterek, "Ekrem Başkan’ın bu azap hanede, hücrede, tecritte o güçlü ve vakur duruşunu gurur ve hayranlıkla izliyorum" dedi.CHP Genel Başkanı Özgür Özel için "can dostum" diyen Erdoğdu, "Sayın genel başkanım Özgür Özel’in tek başına bir ordu gibi mücadelesini hücremden izliyorum.

Son söz olarak bu gazeteyi okuyanları çok seviyorum.

Enseyi karartmayın.

Mücadele edeceğiz, kazanacağız ve her şey çok güzel olacak" satırlarını yazdı."EĞER BASKIN GÜÇ HEGEMONİK HALE GELMİŞSE"Erdoğdu'nun mektubu şöyle:Silivri 9 No'lu Ceza İnfaz Kurumu B1/6Demokrasilerde dört ayrı kuvvet, aynı zamanda dört ayrı risk vardır.

Bu kuvvetlerden birisi diğeri üzerinde tahakküm kurmaya, kendi iktidarı için diğer bir kuvveti kullanmaya başladığında demokrasinin temeli olan özgürlük ortadan kalkar.

Özgürlüğü olmayan köleleşir.

Sonra bu köle kuvvetler halkı köleleştirir.Bu güç dengesinde kuvvetler de yeknesak değildir.

Kuvvet içinde birbiriyle rekabet eden kutuplar vardır.

Bu mücadeleyi yasama organında berrak bir biçimde “siyasi partiler” olarak görebiliriz.

Yasamada net olarak görülen bu kutuplar, bir miktar yürütme içerisinde de görülmekle birlikte, esas olarak yargı ve medya içerisinde -yasama kadar olmasa dahi- gözle görülür bir mücadele içindedirler.Eğer baskın güç hegemonik hale gelmişse sadece kendi gücünü değil karşıt gücü de kontrol etmeye başlar.

Özgürlük ve demokrasi açısından asıl tehlike hegemonik güç değil kontrol altına alınmış muhalif güçtür.

Devlet gücünü ve aklını ele geçirmiş hegemonik güç bu ele geçirmeyi, en muhalif görüneni kontrol ederek en etkili düzeyde sağlar.

Bu bir tür sınır kontrolü gibidir.

Baskıyı artırarak muhalif gücün irrasyonel şekilde radikalleşmesini sağlamak suretiyle kitleselleşmesini engeller.

Bu irrasyonel radikalleşmenin çelişkiyi derinleştirerek devrimi hızlandıracağı yönündeki sevimli felsefi tartışmalar ise “geçiştirme” amaçlı kullanılır.***Bu gizli devşirme süreci içerisinde en sert görünen muhalifler, iktidarın gösterdiği yolda, iktidarı yavaş kalmakla eleştirir örneğin.

Öyle ki neredeyse Suriye’de, Kürtlerin üzerinde kimyasal silah kullanmadığı için iktidar daha az milliyetçi olmakla suçlanır.

İktidarın kendi eliyle yarattığı FETÖ ile mücadele adına tüm hak ve özgürlükler iktidarın emrine verilir.

Bu durumdan şüphe duyanlara kripto FETÖ’cü muamelesi yapılır.

Bu devşirme muhaliflerin "devletin bekası" öyküsü tutarsız bir film senaryosu gibi haritalar üzerinde anlatılır.

Amaç mevcut yönetimin yanında hizalanma utancını bir büyük öykünün arkasına saklamaktır.Ülkede muhalefetin kalesi yargı bombardımanıyla yıkılmaya çalışılırken ve bu süreçte yargıya güven yerle yeksan olmuşken bir anda magazin operasyonları başlar.

Ünlülere uyuşturucu ve fuhuş operasyonları yapılır.

Kadınların bedenleri, görgüsüz zengin erkeklerin kabalığı, fenomen diye tanıtılan görmemişlerin özel hayatı toplumun gözüne sokularak devasa siyasi operasyonlar unutturulmaya çalışılır.Bireyin ve ulusun en kıymetli varlığı iradesidir.

Bu irade, ancak seçme hakkıyla tecelli eder.

Evini, işini, eşini, arabasını vs. seçemeyen bir insan birey değil eşyadır.

Seçme hakkına siyasi tercih hakkı da dahildir.

Hatta, siyasi tercih hakkının yanında eş seçiminden iş seçimine kadar tüm tercihler ikincildir.

Bir ulusun seçme hakları elinden alınırken magazin operasyonları üzerinden gündem yaratan muhalif medya, işte bu devşirilmiş muhaliflerin vücut bulmuş halidir.***Bu kapsamda bir de yetkinlik, birikim ve düşünce sorunu var.

Meseleyi tüm yönleriyle ve derinliğiyle anlayamama halinin sığlığı bir risk olarak karşımıza çıkıyor.

Bunun kendimce onlarca örneğine rastlıyorum.

Bugün ülkede açlık ve yoksulluk kol geziyor.

Vatandaşın canını sadece açlık mı yakıyor, yoksa aynı anda yaşanan o büyük zenginlik de canlarını çok yakıyor olabilir mi?

Veya Türkiye’de milyonlarca insan bir şekilde bu adaletsiz yargı tarafından sabıkalı olarak damgalanmış durumda.

Bu insanları gaz odalarında imha mı edelim yoksa yaşamak için suç işlemek zorunda kalanları anlamaya ve kazanmaya mı çalışalım?

Acaba bazı elitist kodlar yaşamın gerçeğini ve hayatın içindeki gri insanları anlamamıza engel mi?

Bölgesel kalkınmayla uyuşturucu kullanımı arasında bağ kurabilecek kadar derin düşünebiliyor muyuz?

Aslında temel soru; ne kadar düşünebiliyoruz?

Yoksa düşünme gücümüzü telefonlarda kaydırarak iyice yok mu ettik?

İnsanlık tüm kürede teknolojiyle medeniyeti yok ederken biz hâlâ aydınlanma sürecinin birkaç asır gerisinden gelen ilkel tartışmalarla mı boğuşuyoruz?

Pragmatik ABD, rasyonel Avrupa’yı felç ettikten sonra mistik Doğu’ya yenilecek mi?

Dünyayı bu hale kapitalist Amerika’nın kontrol edilemez şirketleriyle Marksist/Maocu Çin’in ezilmiş işçi sınıfı mı getirdi?

Kapitalist şirketlerle Marksist işçilerin bu koalisyonu insanlığın sonunu mu hazırlıyor?

Silivri’de hücremde aklımda deli sorular var."İMAMOĞLU GÜÇLÜ, ÖZEL TEK BAŞINA ORDU"Bu yazımı/mektubumu iki sevgili dostuma dair tespitlerimle bitireyim.

Ekrem Başkan’la hücrelerimiz arasında en fazla 100 metre var.

Ekrem Başkan’ın bu azap hanede, hücrede, tecritte o güçlü ve vakur duruşunu gurur ve hayranlıkla izliyorum.

Bir de can dostum Sayın Genel Başkanım Özgür Özel’in tek başına bir ordu gibi mücadelesini hücremden izliyorum.

Son söz olarak bu gazeteyi okuyanları çok seviyorum.

Enseyi karartmayın.

Mücadele edeceğiz, kazanacağız ve her şey çok güzel olacak.Odatv.com