Türkiye'de sadece geceleri ortaya çıkıyor! Sokakta onu gördüğünü söyleyenler var

Türkiye'de yaşayan vatandaşlarımız da dünyadaki birçok ülke vatandaşı gibi efsanelere inanıyor.

Bu durum ülkemizde her ne kadar biraz ileri seviyede olsa da dünyada bunların birçok örneği var.

İçlerinden bir tanesi ise sadece geceleri ortaya çıkmasıyla diğerlerinden ayrılıyor.

Hatta onu gördüğünü iddia eden vatandaşlarımız da yok değil...

İşte Türkiye'de gece görüldükleri iddia edilen yaratıklara ilişkin bir liste...

Son sıradakine hepsinden dikkat.

Gulyabani: Mezarlıklarda ve ıssız yerlerde gezinen, devasa vücutlu, pis kokulu ve tüylü bir dev.

Karabasan: Uyku sırasında göğse çöken, nefesi kesen ve kişiyi kımıldatmayan karanlık gölge.

Karakoncolos: Kışın en soğuk günlerinde (Zemheri) ortaya çıkan, insanlara sorular soran ve yanlış cevap vereni cezalandıran varlık.

Çarşamba Karısı: Çarşamba geceleri ev işi yapanlara dadanan, dağınık saçlı ve hırpani görünümlü bir kadın.

Germakoçi: Karadeniz ormanlarında gece yarısı dolaşan, vücudu tamamen kıllarla kaplı, insansı bir yaratık.

Hortlak: Geceleri mezarından çıkan, kefeniyle sokaklarda dolaşarak insanları korkutan ölü.

Enkebit: İç Anadolu'da inanılan, sağ elinin ortası delik olan ve uyuyanların boğazını sıkan varlık.

Hıbilik: Sivas ve çevresinde, uyuyanların üzerine ağırlık çöktüren ve ağızlarına parmağını sokmaya çalışan küçük varlık.

Demirkıynak: Ormanlarda ve su kenarlarında yaşayan, demir tırnaklı, çok korkunç sesler çıkaran dişi yaratık.

Congolos: Yozgat ve civarında, kış geceleri kapıyı çalarak evdekileri dışarı çağırıp donduran varlık.

Mekir: Gece vakti tanıdık birinin kılığına girerek insanları uçurumlara veya ıssız yerlere çeken aldatıcı ruh.

Kamos: Elazığ ve çevresinde inanılan, uyuyanların üzerine çökerek dillerini tutan bir tür gece cini.

Obur (Anadolu Vampiri): Mezardan kalkıp insanların kanını içen veya tarlalara zarar veren varlık.

Şahmeran'ın Yılanları: Efsaneye göre geceleri yeryüzüne çıkıp insanları izleyen intikamcı yılanlar.

Umacı: Karanlık köşelerde saklanan, çocukları korkutmak için anlatılan belirsiz silüetli yaratık.

Kuleli Yılan: Eski kulelerde ve kalelerde gece nöbeti tuttuğuna inanılan devasa yılan.

Su İyesi (Su Perisi): Gece su kenarlarında saçlarını tarayan, suya girenleri dibe çeken varlık.

Ahlat Karısı: Ahlat ağaçlarının altında bekleyen ve yanından gece geçeni çarpan ruh.

Ev İyesi: Geceleri ev sahipleri uyuduğunda ortaya çıkan, evi koruyan gizemli koruyucu ruh.

Tepegöz: Mağaralarda yaşayan, gece avlanmak için dışarı çıkan tek gözlü dev.

Yaban Adam: Dağlarda ve mağaralarda yaşayan, konuşamayan ama çok güçlü olan vahşi yaratık.

Hatif: Sesi duyulan ama kendisi görülmeyen, gece ıssız yollarda insanın adını seslenen varlık.

Cin Tayfası: Akşam ezanından sonra çöplüklerde ve su başlarında toplanan topluluk.

Aza (Gece Cadısı): Gece gökyüzünde ateş topu gibi süzülen ve hayvanların sütünü emen varlık.

Karakura: Geceleri hayvanların yelelerini ören ve insanları uykusuz bırakan cin.

Yatağan: Gece yolcuların önüne yatarak yolu kesen, kütük veya taş kılığına girebilen varlık.

Gökkonuklar: Gece vakti gökyüzünden damlara inen, uğursuzluk getirdiğine inanılan gölgeler.

Kırklar: Geceleri gizli toplantılar yaparak dünyayı yönettiklerine inanılan görünmez varlıklar.

Meçik: Geceleri ip eğiren, yaramazlık yapan küçük ve hareketli yaratık.Al Karısı (Al Basması): Türk mitolojisi ve Anadolu halk inanışlarının en korkulan figürlerinden biridir.

Özellikle lohusa kadınlara ve yeni doğan bebeklere musallat olduğuna inanılır.

Genellikle uzun boylu, uzun parmaklı, dağınık saçlı ve korkunç yüzlü bir kadın olarak tasvir edilir.