‘İnsana evlilik teklif ettirecek şarkım hiç yok’

Moda’nın dar sokaklarından birindeki minik bir kafede buluşuyoruz Sena Şahin’le.

Kafenin hemen dışındaki iki kişilik bankı gösterip “Lisedeyken erkek arkadaşlarımla ayrılık konuşmasını bu bankta yapardım.

O yüzden adını ‘Ayrılık Bankı’ koydum” diyor.

Kelimelerle arası iyi ama konu duygular olunca konuşmaktansa şarkı söyleyerek kendini daha iyi ifade ettiğini anlatıyor.

Yeni neslin heyecanla izlediğimiz isimlerinden biri.

Hande Yener’in dikkatini çekiyor, Sefo’nun hit şarkısı ‘Bilmem mi?’nin devamı niteliğindeki ‘Bi’ Bilsem’de ona eşlik ediyor.

Gökhan Türkmen’in sahnesine konuk oluyor.

Manifest’in ‘Manifest’ şarkısının nakaratı da ona ait. 26 yaşındaki müzisyeni yakından tanımak için başlıyoruz sohbete.2026 sizin yılınız olacak gibi, ne dersiniz?İçimden bunu diyorum, evet.

Aslında ben hep üreten bir müzisyendim.

Cephanem hep doluydu.

Elimde o kadar çok şarkı var ki...

Bu yıl yapım şirketimi değiştirdim ve GTR Müzik’e geçtim.

Onların çok fazla desteğini görüyorum. “Tamam, bu hafta hangi şarkını paylaşıyoruz” diyorlar ve paylaştıkça insanlar fark ediyor.En başa dönsek, müziğe yeteneğinizin olduğu nasıl anlaşıldı?Annemin akrabaları arasında müzisyenler var. 2-3 yaşlarımdayken ilk onlar keşfetmiş.

Annemin dayısı, tanbur ustası Kayhan Başmergen kulağım olduğunu söylemiş.

Bu arada kendisi iki gün önce vefat etti.Başınız sağ olsun, bu vesileyle kendisini anmış olalım.

Peki, sizin müziğe merakınız var mıydı?Vardı ama sıkılgan bir çocuktum.

İlkokuldayken konservatuvarda kemana başladım, bıraktım; sonra piyanoya başladım, onu da bıraktım.

Gitar da öyle...

Okula bir türlü entegre olamadım ama evde çalmaya hep devam ettim.

Sanırım disiplin altına girmeyi sevmiyordum.

Sonra İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’nın müzikal tiyatro bölümüne girdim.

İki yıl sonra da İtalya’ya sanat tarihi okumaya gittim.Neden bu bölümü seçtiniz?

Yeni açılan bir bölümdü.

Aslında bana daha çok performatif sanatlarla alakalı olduğu anlatılmıştı.

Bir karışıklık yaşandı ve ikinci yıl ders programı değişti.

Tarih ve arkeoloji ağırlıklı bir bölüme dönüştü.

Ben de okumak istemedim ve Türkiye’ye geri geldim.

Marmara Üniversitesi’nin sosyoloji bölümüne girdim.mİtalya’dayken müzik hayatınızın neresindeydi?Sadece arkadaşlarla birlikte gitar çalıp şarkı söylüyorduk.Şarkı sözü yazmıyor muydunuz?Yazmaya hiç ara vermedim. 10 yaşından beri yazıyorum ama ilk başta şarkı sözü mü şiir mi olduğunun farkında değildim.

Teoman’ın ‘Çoban Yıldızı’ şarkısı vardır.

Müzikle ilintili aklımdaki ilk anım o.

Yazlığımıza giden bir feribot vardı.

Balıkesir’den Avşa Adası’na...

Yol iki saat sürüyordu.

Ona binerdik, kulaklığımı takar, ‘Çoban Yıldızı’nı açar, tekrar tekrar dinleyerek hayata dair şiirler yazardım.

Ölüm, yas, varoluş konularıyla çok ilgileniyordum.

Hatta böyle kendimi delirtecek derecede.

Ölüm konusunu çok düşünüyordum.

Ölünce ne oluyor gibi.Abla-kardeş ilişkisiÖnce sanat tarihi, sonra sosyoloji.

Müzisyen olmaya ne zaman karar verdiniz?‘Müzisyen olacağım’ dediğim nokta üniversite sonrası.

Ve o dönem Hande Yener’le tanıştım.Nasıl tanıştınız?

Arkadaşım onun dansçısıydı.

Annesi vefat ettiğinde başsağlığına gidecekti.

Birkaç genç müzisyen arkadaşımız daha vardı.

Bize “Siz de gelin, tanışmış olursunuz.

Genç enerjisini seviyor zaten” dedi.

Biz de gittik.

O gün şarkılarımızı kendisine dinlettik.

Sonra bana yazdı, “Çok beğendim senin şarkılarını.

Birlikte çalışmaya başlayalım mı” dedi.

Öyle başladık.

Arada şarkı yazıyoruz filan ama daha çok abla-kardeş gibi ilişkimiz oldu.

Sohbet ediyoruz.

Öyle insanlardan destek alınca da ‘Tamam, herhalde ben kendi grubum dışında da kabul gören bir seviyede müzik yapıyorum’ diye düşündüm.Nedir müzikle ilgili hayaliniz?

Benim öyle çok büyük hayallerim yok.

Yazdıklarımın daha fazla insana ulaşıp varsa derdine bir köşesinden derman olabilmesi, benimle aynı şeyleri hissedenlerle buluşabilmek...

Sesleniş gibi bir şey aslında.

Çünkü ben kendimi müzikle ifade eden biriyim.

Mesela birinden hoşlandığımda ona ‘Seni seviyorum’ diyemem.

Ama bir şarkı yazarım.

O şarkıyı ona atarım.

Anlar o da.Gökhan Türkmen, Buray, Sefo da yolunuzun kesiştiği isimler arasında.

Bu destekler çok güzel.

Köstek olanlar da var mıydı?

Olmadı.

Belki de ben fark etmemişimdir.

O konularda biraz saf bir insanım.İyi bir şarkı sözü yazarısınız.

Aşkı bu kadar güzel anlattığınız için sormak istiyorum; aşk size ne ifade ediyor?Geçen günlerde Bostancı Gösteri Merkezi’ndeki konserinde Gökhan Türkmen ‘Aşk’ şarkısını söylediği sırada 17 kişi sevgilisine evlenme teklif etti.

Düşündüm, benim insanın evlenme teklif etmek isteyeceği hiç şarkım yok.

Biraz da böyle şeylere mi odaklansam filan...

Aşk çok korunmasız, kırılgan ve zayıf hissettiğim bir duygu.

Güzel bir his, evet, ama hep bu gidecek, giderse ne olacak düşüncesi oluyor.

Biraz melankoliyi seviyorum.

Oradan besleniyorum.

Hayatımda biri olsa ve mutlu olsam bile o mutlulukla ilgili yazmak içimden gelmiyor.

Sanki gerçek olan şey daha çok onun kırılgan kısmı gibi geliyor.Yeni teklinizin adı ‘Aşağılık Sevgilim’.

Var mı böyle biri gerçek hayatta?

Tabii ki var.

Ama o kadar dramatik değil asla.

Yani sadece aşağılık biri olduğu kısmı doğru olabilir (gülüyor).

Bazen şarkılarda tabii o hisleri büyütüyorum ama vazgeçilmez değildi.‘Güçlü bağlar kurmam zaman alıyor’Müzik dışında hayatınız nasıl?

Uyumluyum ama çok geniş bir arkadaş çevrem yok.

Sık görüştüğüm birkaç arkadaşım var.

Herkese hemen açamam kendimi.

Güçlü bağlar kurmam zaman alıyor.

Ama arkadaşlıklarım uzun sürüyor.

En yakın arkadaşlarım 10 yaşımdan beri aynı insanlar.

Aileme düşkünüm.

Bir de kedim var; Mümtaz.Yoga da yaptığınızı duymuştum…İki yıldır düzenli olarak yapıyorum.

Çok iyi geldi.

Zihinle beden arasında bağı çok güçlendiren bir şey.