Bir mesaj, bir duyum, bir felaket: Zihnimiz neden en kötüyü seçer?

Felaket senaryoları yalnızca karamsarlık değil, çoğu zaman koruyucu bir mekanizmanın yan ürünü.

Ancak bu mekanizma kontrolden çıktığında kaygıyı azaltmak yerine derinleştiriyor.

ZİHNİN BELİRSİZLİKLE İLİŞKİSİ VE ANLAM ARAYIŞI Zihin, belirsizlikle karşı karşıya kaldığında boşlukta kalmayı tolere etmekte zorlanır.

Doğası gereği anlam üretmek, olasılıkları değerlendirmek ve geleceği öngörmek ister.

Bu eğilim çoğu zaman koruyucu bir işlev görür; bireyi olası risklere karşı hazırlamayı amaçlar.

Ancak bazı durumlarda zihnin dikkati giderek en olumsuz ihtimallere kilitlenir.

Felaket senaryoları tam da bu noktada devreye girer.

Günlük yaşamda basit bir bedensel duyum, geciken bir mesaj ya da iş hayatındaki küçük bir belirsizlik, zihinde zincirleme düşünceleri tetikleyebilir.

Bu düşünceler hızla büyür, kesinlik kazanır ve henüz ortada somut bir sonuç yokken sanki kaçınılmaz bir son yaşanacakmış gibi algılanır.

Kişi bu süreçte yoğun kaygı, gerginlik ve çaresizlik hissedebilir.

FELAKET SENARYOLARININ EVRİMSEL TEMELİ Bu eğilimin kökeninde evrimsel bir mekanizma bulunur.

Beyin, potansiyel tehditleri erken fark etmek ve organizmayı korumak üzere yapılandırılmıştır.

Geçmişte bu sistem fiziksel hayatta kalma açısından önemli bir avantaj sağlamıştır.

Günümüzde ise tehditlerin çoğu fiziksel değil; sosyal, mesleki ya da psikolojik niteliktedir.

Buna rağmen beyin aynı alarm sistemini devreye sokar ve risk değerlendirmesini abartılı biçimde yapabilir.

Sonuç olarak, gerçek tehlike düzeyiyle zihnin algıladığı tehdit arasında belirgin bir fark oluşur.

FELAKETLEŞTİRME VE OTOMATİK DÜŞÜNCELER Bilişsel düzeyde felaket senaryoları genellikle otomatik düşünceler aracılığıyla ortaya çıkar.

Bu düşünceler hızlı, istemsiz ve çoğu zaman sorgulanmadan kabul edilen zihinsel tepkilerdir.

Zihin, belirsiz bir durumla karşılaştığında olası senaryolar arasından en tehditkâr olanı seçer.

Ardından bu senaryoya yüksek bir kesinlik atfeder ve kişinin baş etme kapasitesini olduğundan daha sınırlı algılamasına yol açar.

Bu süreçte dikkat, yalnızca tehdidi doğrulayan ayrıntılara odaklanır; çelişkili ya da yatıştırıcı bilgiler göz ardı edilir.

FELAKET SENARYOLARINI BESLEYEN PSİKOLOJİK ETKENLER Felaketleştirme eğilimini güçlendiren çeşitli psikolojik faktörler vardır: Belirsizliğe Tahammülsüzlük: Zihin, bilinmezlikten hoşlanmaz.

Yeterli bilgi olmadığında, boşlukları en kötü ihtimallerle doldurarak belirsizliği azaltmaya ve sahte bir “hazırlıklı olma” hissi yaratmaya çalışır.

Kontrol İhtiyacı: Hayatın kontrolümüz dışında gelişen yönleri rahatsız edicidir.

En kötüsünü düşünerek, olacaklara karşı zihinsel olarak hazırlandığımızı ve kontrolü ele aldığımızı sanırız.

Oysa bu tutum, kaygıyı azaltmak yerine çoğu zaman artırır.

Geçmiş Deneyimler ve Travmalar: Geçmişte beklenmedik ve zorlayıcı olaylar yaşanmışsa, beyin dünyayı tehlikeli bir yer olarak kodlayabilir.

Bu durumda zihin, gelecekte yaşanabilecek acılardan korunmak adına sürekli en kötü senaryoları tarar.

Anksiyete ve Stres: Yüksek kaygı ve kronik stres altında olan bir zihin, sürekli “savaş ya da kaç” modundadır.

Bu durum, olayları dengeli ve mantıklı biçimde değerlendirme kapasitesini zayıflatır; küçük bir olumsuzluk bile büyük bir felaket gibi algılanabilir.

PSİKOLOJİK SÜREÇLERDE FELAKETLEŞTİRMENİN ROLÜ Felaket senaryoları birçok psikolojik zorlukta ortak bir zemin oluşturur.

Yaygın kaygı durumlarında gelecek sürekli risk odaklı düşüncelerle ele alınır.

Panik belirtilerinde bedensel duyumlar ağır sonuçların habercisi gibi yorumlanır.

Depresif süreçlerde ise bu senaryolar umutsuzluk ve yetersizlik temaları etrafında şekillenir.

Bu nedenle mesele yalnızca olumsuz düşüncelerin varlığı değil, zihnin dünyayı yorumlama biçimidir.

Ancak bu zihinsel alışkanlık değiştirilemez bir kader değildir.

Fark edildiğinde ve üzerine çalışıldığında, beyin yeniden eğitilebilir.

FELAKETLEŞTİRMEYLE BAŞA ÇIKMA YOLLARI 1.

DÜŞÜNCEYİ YAKALA VE ADINI KOY Zihninizin felaket senaryoları üretmeye başladığını fark ettiğiniz anda durun.

Kendi kendinize, “Şu an felaketleştiriyorum.

Bu bir düşünce, gerçek değil,” deyin.

Bu adım, düşünceyle aranıza mesafe koymanızı sağlar. 2.

KANITLARI DEĞERLENDİR Kendinizi bir dedektif gibi düşünün ve şu soruları sorun: – Bu felaketin gerçekleşeceğine dair somut kanıtlarım neler?– Bu düşüncenin aksini gösteren kanıtlar var mı?– Geçmişte benzer durumlarda endişelendiğimde sonuç ne oldu? 3.

ALTERNATİF SENARYOLAR ÜRET Zihniniz size yalnızca en kötü ihtimali sunduğunda, bilinçli olarak başka olasılıkları da düşünün: – En iyi senaryo ne olabilir?– En olası ve gerçekçi senaryo hangisi?– En kötü senaryo ne?

Bu egzersiz, zihnin tek bir ihtimale saplanmasını engeller. 4. “PEKİ YA SONRA?” TEKNİĞİNİ KULLAN En kötü senaryonun gerçekleştiğini varsayın ve kendinize sorun: “Peki ya sonra?

Bununla nasıl başa çıkarım?” Çoğu zaman, düşündüğünüzden daha fazla kaynağa ve güce sahip olduğunuzu fark edersiniz. 5.

ODAĞINI ŞİMDİKİ ANA TAŞI Kaygılı düşünceler yoğunlaştığında odağınızı bilinçli olarak değiştirin. 5-4-3-2-1 tekniğini uygulayın: 5 şey görün,4 ses dinleyin,3 dokuyu hissedin,2 kokuya odaklanın,1 tadı fark edin.

Bu yöntem zihni gelecek kaygısından çıkarıp ana getirir.

PROFESYONEL DESTEK NE ZAMAN GEREKLİ?

Eğer felaketleştirme alışkanlığı günlük yaşam kalitenizi belirgin biçimde düşürüyor, ilişkilerinizi etkiliyor ve sürekli bir kaygı hali yaratıyorsa, bir ruh sağlığı uzmanından destek almak önemli bir adımdır. Özellikle Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT), bu tür düşünce kalıplarını fark etme ve dönüştürme konusunda etkili bir yaklaşımdır.

Görsel Kaynak: shutterstock