Haber Detayı
Dinlenemiyoruz çünkü unuttuk; akşam ritüellerinin sessiz gücü
Evden çalışmak, bitmeyen e-postalar ve sürekli çevrimiçi olma hâli… Gün bitiyor ama zihin mesaiye devam ediyor. Oysa iyi bir yemek, demlenmiş bir çay ya da basit bir mutfak ritüeli, bedene “artık çalışmıyoruz” demenin en eski ve en etkili yollarından biri.
Marilyn Monroe’un ünlü sözü bugün biraz daha ironik: “Bir kariyer harikadır ama soğuk bir gecede ona sarılamazsın.” Artık sarılabiliyoruz.
Dizüstü bilgisayarlar, telefonlar, bildirimler… İş, evin içine; hatta mutfağın ortasına kadar girdi.Araştırmalar, işten zihinsel olarak kopamamanın yalnızca ruh halini değil, bedensel sağlığı ve yeme davranışlarını da etkilediğini söylüyor.
Stres arttıkça düzensiz atıştırmalar, geç saat yemekleri, hazır gıdaya yönelim de artıyor.
Yani iş, sadece zamanımızı değil, soframızı da işgal ediyor.ZİHNİN MESAİSİ, BEDENİN AÇLIĞIİşten sonra zihinsel olarak kopamamak, psikolojide “psikolojik ayrışma” eksikliği olarak tanımlanıyor.
Bu kopuş olmadığında beden dinlenemiyor; sindirim yavaşlıyor, iştah bozuluyor.Bu yüzden uzmanlar, günün bitimini bedensel bir işaretle kapatmayı öneriyor.
Spor olabilir, müzik olabilir.
Ama en eski ve en evrensel yöntemlerden biri: yemek hazırlamak ve yemek.Basit bir akşam yemeği pişirmek, masayı kurmak, hatta sadece bir çayı demlemek bile bedene şu mesajı veriyor: “Artık üretmiyoruz, besleniyoruz.”MUTFAK BİR GEÇİŞ ALANIEvden çalışanlar için mutfak, gün içinde çoğu zaman ofisin uzantısına dönüşüyor; kahve molaları, ayaküstü atıştırmalar, ekran karşısında yenilen öğünler… Oysa gün sonunda mutfağın rolü değişmeli.Uzmanlara göre, iş günü biterken aynı ritüeli tekrarlamak, Pavlovyen bir etki yaratıyor.
Her gün benzer bir saatte ocağı yakmak, aynı kupayla çay içmek, sofrayı aynı küçük detayla tamamlamak… Bunlar zihne “mesai bitti” sinyalini gönderiyor.
Bu yüzden mesele “ne yediğimiz” kadar, nasıl ve ne zaman yediğimiz.İyi bir yemek, bu dört duyguyu da aynı anda sunabiliyor.
Özellikle kendi seçtiğin, kendi hızında yediğin, kimseye yetişmek zorunda olmadığın bir yemek.Bu yüzden akşamları “en sağlıklı tarif”ten çok, en sahiplenilen sofra işe yarıyor.SÜREKLİ AÇIK OLMA HALİ VE TÜKENMİŞLİKİş e-postalarının yemek saatine sızması, telefonun sofrada masaya konması, bildirimlerin tabakla birlikte tüketilmesi… Bunlar modern tükenmişliğin sessiz işaretleri.Araştırmalar, boş zamanlarda işle temas halinde olmanın hem ruhsal hem fiziksel sağlığı olumsuz etkilediğini gösteriyor.
Üstelik bu durum çoğu zaman bireysel değil; kurumsal kültürün dayattığı bir norm.O yüzden sınır koymak sadece zihinsel değil, mekansal ve bedensel de olmalı.
Yemek masası, bu sınırın en güçlü sembollerinden biri.Odatv.com
