Hürmüz bahane masada boş tencere!

Karpuz mevsimi yaklaşıyor.

Yerli ve milli olanı makbul… İyi de o yerli ve milli karpuzun yetişmesi için gereken gübrede yüzde 90 dışa bağımlıyız… En büyük tedarikçimiz kim?

Umman...

Umman’dan malın gelmesi için kapanan Hürmüz Boğazı’nı geçmesi gerekiyor.

Geçemiyor!

Haliyle üre fiyatları bir anda yüzde 56 fırladı!Nitekim bu yaz karpuz fiyatlarını görünce siz “Yuh!” diyeceksiniz.

Onlar da çıkıp “Küresel kriz, biz ne yapalım?” diyecekler.***Oysa savaş bağıra bağıra geldi.

İran kendisine saldırı olursa Hürmüz Boğazı’nı kapatacağını 50 kere söyledi.

Zira o bu yıl için geçerli… Dünyada gıda krizi olacağı 2000’li yılların başından beri neredeyse kesin gibi…Stratejik stok yap, önlemini al değil mi ama… Sizce bunu düşünebilecek kapasite var mı bu iktidarda?

Onlar yıllar önce gübre fabrikalarını babalar gibi sattılar.

Şimdi o fabrikalar “doğal gaz pahalı” diye üretimi durdurdu.

Sahi çiftçi tarlaya gübre serpemeyince alternatifi ne?Devletin piyasayı regüle etme, kriz anında stoktan mal verme kabiliyeti üç kuruş uğruna kurban edildi.

Haliyle İGSAŞ’ı alan özel sektör, gaz fiyatı artınca “Kâr edemiyorum” deyip şalteri indiriyor.Kamu yararı mı?

O da ne yahu?

Kamu yararı için mi aldı şirketi?

Para kazanmak olmasaydı derdi iki hayrat yaptırır geçerdi.***Gelelim en sevdiğim kısma...

Bizim 5488 sayılı bir Tarım Kanunumuz var ya...

Hani şu meşhur madde; “Tarımsal desteklemelere ayrılacak bütçe, GSYH’nin yüzde 1’inden az olamaz!” Sahi madem uygulanmayacak kimin için yazdılar o maddeyi oraya?

Peki, gerçekte ne veriliyor?

Devede kulak!

Çiftçi zaten borç batağında, bir de üstüne Hürmüz krizi binince gübre maliyeti ikiye katlandı.

Hükümetin 2025-2027 için belirlediği destek ise dekar başına 244 TL… Bu parayla ancak 250 gram beyaz peynir alırsın, koca tarlayı nasıl doyuracaksın?Hep eleştirecek halim yok ya… Önümüzdeki üç yolu tarif edeyim yazının burasında…Mevcut gidişatı korur “Aman canım bir şey olmaz” deyip parçalı düzeltmelerle devam ederiz.

Daha yüksek gıda fiyatları, daha çok ithalat ile gün geçiririz.Ya da düzeltme bile yapmayız.

Her geçen gün durum daha da kötüleşir.

Yanlış politikalarda ısrar ederiz.

Kırsalın tamamen boşalır, ülke aç kalır.Ve en zoru… Mevcut tarım kurmaylarının tamamı kovulur.

İşi bilen bir ekip yerine getirilir.

Adam gibi bir reform programı hazırlanır.

Hedefli destek, stratejik stok ve yerli hammadde yatırımı falan… Hiç değilse yarınlarımız kurtulur.Hürmüz Boğazı’ndaki tıkanıklık aslında bize bir ayna tuttu… Bir iki ay içerisinde ne göreceğiz o aynada… Tarımı sadece “köylü faaliyeti” sanan, hammadde güvenliğini hiçe sayan ve her şeyi inşaata, ranta tahvil eden bir sistemin iflasını...

Umman’daki tankerin yolunu gözlemek stratejik bir hata değil, stratejik bir intihar olduğunu… Sofranızdaki yangının Hürmüz’den değil, Ankara’daki vizyonsuzluktan kaynaklandığını… Kötü yönetimin sadece fakirleştirmediğini aynı zamanda aç da bıraktığını…