Değer Testi Başladı; Cüzdan, Ayna ve Kalp Aynı Anda Konuşuyor

En sağlam sandığın yerden küçük bir çatlak açılır. “Bu konu bende tamam” dediğin alanlarda bile bir sarsıntı hissedilir.

Para, görünüş, iş ya da yetenek… en çok güvendiğin başlık hangisiyse, tam oradan bir uyarı gelir.

Üstelik öyle ince bir his değil; net, hissedilir, görmezden gelinmez.Şu tabloya dikkat et; cüzdan dolu ama keyif yok.

Dolap dolu ama giyecek bir şey yok gibi hissediliyor.

İş var ama tatmin yok.

Aynaya bakılıyor ama “bu ben miyim?” sorusu geçiyor akıldan.

İşte bu durum tesadüf değil.

Değer dediğin şey yeniden ayarlanıyor.

Ne için uğraştığını, neyi gerçekten istediğini sorgulatan bir süreç.Para tarafında iki uç çalışır.

Ya gereksiz harcamalarla bir “kaçış” başlar ya da tam tersi, kendine yapılması gereken şeyler bile ertelenir. “Şimdi sırası değil” denir, ama aslında mesele para değil; kendine verilen değer.

Çünkü insan başkasına kolay harcadığını kendine harcamakta zorlanıyorsa, orada başka bir konu vardır.Görünüş tarafı ayrı bir sahne.

Aynaya bakılır, küçük bir detay büyür. “Şunu değiştirsem mi?” sorusu gelir.

Saçtan başlar, gardıroba uzanır, bazen tamamen tarz değiştirir.

Ama mesele dışarı değil; içerideki algı.

Kendini nasıl gördüğün, kendine ne kadar yakıştığını düşündüğün… işin özü burada.Bir de iş ve yetenek konusu var.

En güçlü olunan yerde bile bir “acaba” hissi belirir. “Ben bunu hak ediyor muyum?” sorusu gelir.

Oysa dışarıdan bakıldığında gayet net bir başarı vardır.

İşin ironisi şu; başkalarına akıl veren, onları toparlayan biri, kendine gelince aynı netliği gösteremez.

Başkasına verdiği değeri kendine vermekte zorlanır.Peki bu süreç neden böyle çalışır?

Çünkü eksik olanı göstermek için değil; yanlış kurulan dengeyi düzeltmek için.

Bir yerde fazla verildiyse, başka bir yerde eksik kalındıysa, tabloyu yeniden kurmak gerekir.

Bu yüzden eski alışkanlıklar rahatsız etmeye başlar.

Aynı şeyleri yapıp farklı sonuç beklemek artık işlemez.Buradan çıkış yolu da çok net ama biraz dürüstlük ister.

Önce şu soruyu sormak gerekir; ben gerçekten neyi istiyorum?

Sonra ikinci soru gelir; bunu kendime ne kadar veriyorum?

Eğer cevaplar tutmuyorsa, işte değişim tam orada başlar.Küçük ama etkili adımlar işe yarar.

Kendine yapılan bir yatırım, uzun süredir ertelenen bir karar, “hayır” demeyi öğrenmek… bunlar basit görünür ama etkisi büyüktür.

Çünkü mesele büyük değişimler değil; doğru ayar.Küresel tarafta da benzer bir tablo görülür.

Para akışları, piyasa dengeleri, özellikle estetik, sanat ve lüks tüketim alanlarında yön değişimleri dikkat çeker.

Değer algısı değişir.

Bir şeyin pahalı olması, onun gerçekten değerli olduğu anlamına gelmez.Gökyüzü mesajı net:Değer, sahip olduklarınla değil; kendine ne kadar sahip çıktığınla ölçülür.