Anne, çocuğa babayı kötülerse ne olur?

(Her ne kadar konuyu anneler üzerinden ele alıp örnekleri de bunun üzerinden veriyor olsak da, babalar için de durumun aynı olduğunu belirtip sözümüze başlayalım.) Her iki kadın da spotta belirttiğimiz sözleri söylerken belki haklı belki de haksızdır.

Yani, “baban olmasa başaramazdım” diyen kadın, belki de kocasından hiç destek görmüyordur.

Ya da tam tersi, “baban hiçbir şey yapmadı” diyen kadının kocası belki de cananı dişine takmış ailesi için çalışıyordur.

Ama burada kadının haklı ya da haksız olmasının hiçbir önemi yoktur.

Asıl önemli olan kadının bu yaklaşımının, karakteri oluşmakta olan çocuk üzerinde bıraktığı derin etkidir.

Mesela birinci şıktaki kadının söylediği “Baban olmasa başaramazdım” cümlesinden çocuk aslında şunu anlıyor: "Aile dayanışmadır, iş birliğidir, paylaşımdır.

Ailece dayanışma içerisinde olduğumuz için başarabiliyoruz." Bu düşünceyi karakter haline getirmiş olan çocuk, büyüdüğü zaman ailesine sıkı sıkıya bağlanacak ve o çatının altında olduğu sürece her şeyi başarabileceğini düşünecektir.. “Baban hiçbir şey yapmadı, ben sizin için hayatımdan vaz geçtim” diyen annenin söylediklerini ise çocuk şöyle anlar: "Biz bir aileyiz ama kim tüm görevi diğerinin üzerine yıkarsa o kazanır.

Aile eziyettir, cefadır, kendi hayatından vaz geçmektir, yüktür." Bu düşünceyi karakter haline getiren çocuk ise büyüyüp güçlendiğinde ilk iş olarak ailesine yüz çevirecek, bağlarını koparıp kendini aile yükünden kurtarmak isteyecektir.

İkinci kadın çocuk yetiştirmekteki asıl payeyi kendine almaya ve çocuğun gözünde kendini daha fazla yüceltmeye çalışırken, aslında tam tersi bir etki oluşturduğunun ve kendi kuyusunu kazdığının farkında değildir.

Aile İçi Dayanışma Kültürü Çocukta Güven Duygusunu İnşa Ediyor "Baban olmasa ben tek başıma başaramazdım" yaklaşımı, çocuk zihninde aileyi sarsılmaz bir kale olarak konumlandırır.

Sevgili annesinden bu güzel sözleri duyan çocuk, başarının bireysel bir ego savaşı değil, bir ekip işi ve yardımlaşma olduğunu öğrenir.

Hiçbir işi yalnız başına yapmak zorunda olmadığını düşünür.

Çünkü onun bir ailesi vardır.

Bu güven duygusuyla büyüyen çocuklar, yetişkinlik dönemlerinde aile bağlarına sadık kalan, sorumluluk paylaşmayı bilen ve aidiyet hissi yüksek bireyler olarak toplumda yer alırlar.

Fedakarlığın Bir Silah Olarak Kullanılması Aile Bağlarını Kopma Noktasına Getiriyor Diğer yandan, "Senin baban ne yaptı ki, her şeyi ben yaptım" diyerek tüm yükü kendi omuzlarındaymış gibi gösteren annenin yaklaşımı, çocukta hem ağır bir borçluluk ve suçluluk hissi meydana getirir, hem de aile kurumuna olan inancını en temelinden sarsar.

Anne bu sözleri söylerken haklı olsa dahi, çocuğun dünyasında aile kavramı "vazgeçilmesi gereken bir eziyet" haline dönüşür.

Bu psikolojik baskı çocukta, kendini yeterince güçlü hissettiği andan itibaren ailesinden uzaklaşmaya ve bağlarını tamamen koparmaya neden olan bir süreci tetikler.

Kişisel Paye Arayışı Ebeveynin Kendi Kuyusunu Kazmasına Yol Açıyor Aileyi havada süzülen bir kuş gibi düşünürsek, o kuşun bir kanadı anne, diğer kanadı babadır.

Kanatlardan biri diğerini kırmak isterse aslında kendi sonunu hazırlamış olacaktır.

O kuş artık uçamayacak ve yok olmaya mahkûm ve yaralı halde kalacaktır.

Bir babanın anneyi kötülemesi ya da bir annenin babayı kötülemesi, aile kuşunun bir kanadını kırmak onu orta vadede yok olmaya mahkum etmektir.

Konuyla İlgili Hadis-i Şerif Dilerseniz işi uzmanına bırakalım ve Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi Vesellem’in bu konuda ne söylediğine kulak kabartalım: خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِأَهْلِهِ وَأَنَا خَيْرُكُمْ لِأَهْلِي Sizin en hayırlınız, ailesine karşı en hayırlı olanınızdır.

Ben de ailesine karşı en hayırlı olanınızım.