Haber Detayı
Motorola'nın rafa kalkan çılgın projesi: Şifre niyetine hap yutmak...
Bir dönem teknoloji dünyasını heyecanlandıran "yutulabilir şifreler" fikri, vücudu bir anahtara dönüştürmeyi vaat ediyordu. Mide asidiyle çalışan bu dijital hapların neden başarısız olduğunu ve bugünkü biyometrik sistemlerin bu hayali nasıl gerçeğe dönüştürdüğünü inceledik.
Giyilebilir teknolojiler artık hayatımızın vazgeçilmez bir parçası haline geldi.
Akıllı saatler bileklerimizde, dijital yüzükler parmaklarımızda, gelişmiş gözlükler ise yüzümüzde yerini aldı.
Ancak bu cihazları vücudun dışında taşımakla içine yerleştirmek arasında hala aşılması güç bir eşik bulunuyor.Motorola, yaklaşık on yıl önce bu sınırı zorlamak adına oldukça dikkat çekici bir adım atarak "yutulabilir şifreler" fikrini ortaya koydu. 2013 yılında düzenlenen bir teknoloji konferansında Motorola, Proteus Digital Health ile ortaklaşa geliştirdiği dijital hapı dünyaya tanıttı.
Bu ilginç sistem, mide asidini bir enerji kaynağı olarak kullanıp dışarıya küçük sinyaller yayıyordu.
Dönemin teknoloji ekibinin başındaki Regina Dugan, bu yöntemin insan vücudunu adeta bir iletkene dönüştürdüğünü belirtmişti.Dugan'ın vizyonuna göre, bu hapı yutan birinin elleri birer bağlantı kablosu işlevi görüyordu.
Telefonunuza, bilgisayarınıza veya otomobilinizin kapısına dokunduğunuz an sistem sizi tanıyor ve kilitler kendiliğinden açılıyordu.
Dugan, sadece haplarla sınırlı kalmayıp benzer amaçla kullanılabilecek dijital dövme prototiplerini de kendi kolunda sergileyerek geleceğin dünyasını işaret etmişti.Laboratuvardan çıkamayan dijital gelecekMotorola’nın bu fütüristik projesi ne yazık ki son kullanıcıyla buluşma şansı bulamadı.
Şirket bir süre sonra projeden desteğini çekse de ortağı Proteus yoluna devam etti.
Teknolojik bir anahtar üretmek yerine sağlık sektörüne yönelen firma, hastaların ilaçlarını zamanında içip içmediğini takip eden akıllı haplara odaklandı. 2017 yılında Amerikan Gıda ve İlaç Dairesi’nden (FDA) onay almayı başarsalar da ticari anlamda beklenen sıçrama bir türlü gerçekleşmedi.
Şirket 2020 yılında iflasını açıkladı ve elindeki tüm patentler Japon ilaç devi Otsuka tarafından satın alındı.
Bu durum, bugün başka bir teknoloji devinin benzer bir sistem geliştirmesinin önünde ciddi bir hukuki engel oluşturuyor.Aslında Motorola'nın çözmeye çalıştığı "temassız kimlik doğrulama" ihtiyacı ortadan kalkmadı; sadece çok daha pratik yöntemlerle evrildi.
İnsanları her gün dijital bir hap yutmaya ikna etmek yerine teknoloji şirketleri biyometrik verilere odaklandı.
Bugün bir kullanıcı sadece telefonuna bakarak kilidi açabiliyor veya parmak izi okuyucular sayesinde saniyeler içinde işlem yapabiliyor.
Üstelik bu yöntemler, yutulan bir hapın neden olabileceği "yanlışlıkla kilit açma" gibi güvenlik risklerini de ortadan kaldırdı.O dönem hayali kurulan dokunarak kapı açma özelliği, günümüzde akıllı telefonlardaki dijital anahtarlar ve mobil uygulamalar sayesinde hayatımıza girmiş durumda.
Artık otomobilleri çalıştırmak için midemizde bir sinyal verici taşımamıza gerek kalmadı; cebimizdeki telefon aynı işi çok daha güvenli ve zahmetsiz şekilde görüyor.
Motorola'nın bu cesur deneyi ise, teknolojik sınırların ne kadar zorlanabileceğini gösteren bir anı olarak zihinlere kazındı.
