Haber Detayı
Bağış parasını gasp edip öldürdü! 1 damla kan izi her şeyi ortaya çıkardı! | Son dakika haberleri
Şükrü Bey, bankadan çektiği parayı Sakarya Karasu’daki bir camiye bağışlamak için evinden çıktı. Ancak onu bankadan itibaren adım adım takip eden bir katil vardı. Evinde bıçaklanarak öldürülen Şükrü Bey’in parası gasp edildi. Cinayet tam 19 ay boyunca çözülemedi. Ta ki Cinayet Büro dedektiflerinin sabırlı ve titiz çalışması, banka kameralarından başlayan iz sürmeyi bir deri montun iç astarındaki tek bir kan damlasına ulaştırana kadar. Hayır için başlayan bir yolculuk, kanlı bir gasp cinayetine dönüşmüş; adalet ise 19 ay sonra gelen DNA deliliyle sağlanmıştı. 2011 yılının bu kanlı cinayetini çözen cinayet uzmanı, emekli polis memuru Ethem...
Yıl 2011...
Takvimler 16 Nisan’ı gösteriyordu. 69 yaşındaki Şükrü Bey, sabah saatlerinde Üsküdar’daki evinden çıktı.
Elinde hiçbir şey yoktu ama niyeti büyüktü.
Bankadan çekeceği parayı, o gün gideceği Sakarya’nın Karasu ilçesindeki bir camiye bağışlayacaktı.
Yardımı kendi elleriyle teslim etmek istiyordu.
Oğlu ise ısrar etmişti: Baba, parayı bankadan havaleyle gönder.
Gitme, yorma kendini… Ama Şükrü Bey kararlıydı.
Yılların emeğini, bir hayır için bizzat vermek istiyordu.
Bu yüzden sabahın erken saatlerinde bankanın yolunu tuttu.
O kapıdan içeri girerken, birkaç saat sonra Türkiye’nin konuşacağı kan donduran bir cinayetin kurbanı olacağını bilmiyordu.
O gün, bir hayır yolculuğu, kanlı bir dosyaya dönüşecekti.
CİNAYET MASASI ANONS EDİLDİ Saatler ilerlerken İstanbul Emniyeti’nin telsiz kanalında olağan anonsların ritmi bir anda bozuldu.
Haber merkezinin sesi, diğer tüm konuşmaların üzerine çıkarak acil kod verdi: Merkez 45-51...
İvedi Üsküdar’daki şu adrese intikal edin.
Gerekli çalışmaları yapın, gelişmeleri merkeze bildirin.” Telsizdeki ton sıradan değildi.
Bu anons, bir “ölüm” işaretinin habercisiydi. 45-51 kodu, Cinayet Büro Amirliği’nin deneyimli dedektiflerinden Ethem Çavdar ve ekip arkadaşına aitti. Çavdar, kısa bir “Anlaşıldı merkez” anonsuyla karşılık verdi.
Ardından bulunduğu noktadan hızla olay yerine doğru hareket etti.
Henüz detay bilinmiyordu.
Ama Cinayet Masası’nın devreye girdiği her olay sıradan olmuyordu. Üsküdar’daki o adres artık bir suç mahalliydi.
KANLAR İÇİNDE BULUNDU Olay yerine ulaşan Cinayet Büro dedektifleri, kapıdan içeri girdikleri anda kan donduran bir manzarayla karşılaştı.
Evin içinde, yerde kanlar içinde yatan bir erkek cesedi vardı.
Korkunç cinayete kurban giden kişi, sabah saatlerinde bankaya para çekmek için evden çıkan 69 yaşındaki Şükrü Bey’di.
Ev artık bir suç mahalliydi.
Her yerde kan izleri vardı.
Mücadele yaşandığı belliydi.
Cinayet uzmanı, emekli polis memuru Ethem Çavdar o günü şöyle anlattı: “Olay Yeri İnceleme ekipleri hemen çalışmalarına başladı.
Biz de eş zamanlı olarak ilk bilgileri toplamaya başladık.
Maktul kimdi?
Gün içinde ne yapmıştı?
Kimlerle görüşmüştü?
Elde ettiğimiz ilk bilgilere göre maktul, o sabah bankaya giderek bir miktar para çekmişti.
Ardından eve dönmüş.
Evde saldırıya uğramıştı.
Bıçaklı bir saldırı söz konusuydu ve çektiği para alınmıştı.” Bir hayır için çekilen para kanlı bir gasp cinayetine dönüşmüştü.
BANKADA KAMERALAR İNCELENMEYE ALINDI Şükrü Bey, Sakarya’dan onu almaya gelen oğlu tarafından evde kanlar içinde bulunmuştu.
Bankadan çektiği para ise ortada yoktu.
Tüm bulgular, olayın bir gasp cinayeti olabileceğini gösteriyordu.
Cinayet Büro Amirliği ekipleri vakit kaybetmeden harekete geçti.
Ekip şefi Ethem Çavdar ve yardımcısı dedektif Uğur, bankadaki güvenlik kamera görüntülerini incelemeye başladı.
Soru netti: Şükrü Bey’i bankada takip eden biri olmuş muydu?
Saatler süren görüntü incelemesi başladı.
BANKAYA GİRİP ÇIKAN ŞÜPHELİ Cinayet uzmanı, emekli polis memuru Ethem Çavdar, o günü şöyle anlattı: “Maktulümüz bankaya geliyor.
Biz sadece o anı değil, öncesine ait görüntüleri de tek tek inceledik.
İşte o sırada dikkatimizi çeken biri oldu.
Bir kişi bankaya girip çıkıyordu.
İşlem yapmıyordu.
İçeride kısa süre kalıyor, sonra dışarı çıkıyordu.
Daha da dikkat çekici olan şu oldu: Bu kişi, para çeken birinin arkasından dışarı çıktı.
Para çeken kişi arabasına binip uzaklaştı.
Şüpheli ise tekrar bankaya dönüp oturmaya başladı.” Bu hareket sıradan değildi.
Dedektifler, şüphelinin bir arabasının olmadığını ve özellikle aracı olmayan, parayı elden taşıyan kişileri hedef alıyor olabileceğini değerlendirdi.
MAKTULÜ EVE KADAR TAKİP ETTİĞİ TESPİT EDİLDİ Kan donduran cinayeti bir an önce çözmek isteyen dedektifler, banka güvenlik kameralarındaki görüntüler üzerinde iz sürmeye devam etti.
İncelemelerde, Şükrü Bey’in bankadan 25 bin lira çektikten sonra dışarı çıktığı net şekilde görüldü.
Hemen arkasından ise az önce başka bir müşteriyi takip ettiği belirlenen şüphelinin bankadan çıktığı tespit edildi.
Şükrü Bey’in evi bankaya yakındı.
Bu nedenle yürüyerek gitmeyi tercih etmişti.
Ancak o yürüyüşte yalnız değildi.
Görüntüler, şüphelinin Şükrü Bey’i adım adım takip ettiğini ortaya koydu.
Sokak kameraları da incelendi.
Şüphelinin, maktulü eve kadar izlediği kesinleşti.
Artık elde kritik bir delil vardı.
Ve bu görüntü, adım adım ilerleyen bir avın başlangıcıydı.
FOTOĞRAFLAR DAĞITILDI Deneyimli dedektif Ethem Çavdar, o süreci şöyle anlattı: “Elimizde artık şüphelinin net bir görüntüsü vardı. Üzerinde deri mont bulunan bir şahıstı.
Kimliğini tespit etmemiz gerekiyordu.
Hemen görüntülerden fotoğraf çıktıları aldık ve Emniyet Genel Müdürlüğü ile Jandarma Genel Komutanlığı’na gönderdim.
O dönem yüz tanıma sistemi yoktu.
Fotoğrafları tek tek dağıttık.
İstanbul’daki tüm emniyet birimlerine de göndererek, görülmesi halinde derhal bize bildirilmesini istedik.” Tek bir görüntü.
Bir cinayetin çözülmesini sağlayacak en önemli ipucuna dönüşmek üzereydi. “ABİ, SENİN ADAMA BENZEYEN BİRİNİ GÖRDÜM” Cinayetin çözülmesi için aylarca yoğun bir çalışma yürütüldü.
Ancak katil zanlısının kimliği bir türlü tespit edilemedi.
Gelen ihbarların tamamı sonuçsuz kalmıştı.
Zaman geçiyordu.
Aradan tam 19 ay geçmişti.
İstanbul’un soğuk bir kasım günüydü.
Evinde izinli olan Cinayet Büro Şefi Ethem Çavdar’ın telefonu çaldı.
Arayan bir polis arkadaşıydı.
Telefondaki ses kısa ve netti: “Abi, senin adama benzeyen birini gördüm burada.” Bu cümle, 19 aydır çözülemeyen dosyada yeni bir sayfa açtı. Çavdar izinli olduğu günü düşünmedi bile.
Hızla hazırlandı, ekip arkadaşını aldı ve polis arkadaşının bulunduğu noktaya doğru yola çıktı.
Adres: Ümraniye.
Ancak olay yerine ulaştıklarında şüpheli ortada yoktu.
ŞÜPHELİ BANKALARI DOLAŞIRKEN YAKALANDI Artık elde somut bir nokta vardı.
Şef Çavdar ve ekibi, Ümraniye’deki bankalar çevresinde geniş çaplı bir çalışma başlattı.
Bölge adeta mercek altına alındı.
Bir süre sonra, eşkale birebir uyan bir kişi görüldü.
Şüpheli banka civarında dolaşıyor, zaman zaman içeri girip çıkıyordu.
Tıpkı 19 ay önce Üsküdar’daki bankada yaptığı gibi.
Davranış biçimi aynıydı.
Hedef arar gibiydi.
Ekip vakit kaybetmedi.
Operasyon için düğmeye basıldı.
Şüpheli kısa sürede yakalanarak gözaltına alındı.19 aydır peşinde koşulan gölge artık karşılarındaydı.
FOTOĞRAFTAKİ “BENİM” DEDİ Yakalanan şüpheli gerçekten Şükrü Bey’in katili miydi?
Bu sorunun yanıtı, Cinayet Büro Şefi Ethem Çavdar ve ekibinin adeta polis akademilerinde ders olarak okutulabilecek titiz çalışmasıyla verilecekti.
Şüpheliye, 19 ay önce bankadan elde edilen güvenlik kamerası görüntüsünden alınan fotoğraf gösterildi.
Fotoğrafa bakan şüpheli tereddüt etmeden konuştu: “Bu benim.” Ancak mesele burada bitmiyordu.
Bir şüphelinin “Evet, fotoğraftaki kişi benim” demesi, tek başına cinayeti işlediğini kanıtlamaya yeterli miydi?
Elbette hayır.
Delil konuşmalıydı.
EVİNDE BULUNAN MONT İNCELEMEYE GÖNDERİLDİ Deneyimli dedektif Çavdar ve ekibi, bu tür durumlarda acele edilmemesi gerektiğini çok iyi biliyordu.
Nitekim bir yıl önce Beşiktaş’ta işlenen başka bir cinayette, gözaltına alınan bir şüpheli de güvenlik kamerasındaki kişinin kendisi olduğunu kabul etmişti.
Ancak soruşturma derinleştikçe görüntüdeki kişinin ona sadece benzediği ortaya çıkmıştı.
Bu dosyada hata payı bırakılmayacaktı. Çavdar ve ekip arkadaşı, şüphelinin evine gitti.
Kıyafet dolabı incelendiğinde, olay günü üzerinde olduğu değerlendirilen deri mont askıda duruyordu.
Şef Çavdar’ın aklında net bir ihtimal vardı: Şükrü Bey evinde saldırıya uğramıştı.
Mücadele etmişti.
Defalarca bıçaklanmıştı.
Bu esnada saldırganın kıyafetine kan sıçramış olabilirdi.
Ve o kan. 19 ay sonra bile gerçeği ortaya çıkarabilirdi.
Başta deri mont olmak üzere şüpheliye ait tüm kıyafetler titizlikle toplanarak Adli Tıp Kurumu’na gönderildi.
Artık gözler, laboratuvardan gelecek rapordaydı. 19 AY SONRA BULUNAN DNA DELİL OLDU Adli Tıp Kurumu’ndan gelen rapor, dosyanın kaderini değiştirdi.
Kıyafetler üzerinde yapılan incelemelerde, Şef Ethem Çavdar’ın öngördüğü ihtimal doğrulandı.
Şüphelinin deri montunun iç astarında, Şükrü Bey’e ait kan damlası tespit edildi. 19 ay sonra gelen bu bilimsel bulgu, cinayetin en güçlü maddi delili oldu.
Katil zanlısı suçlamaları kabul etmedi.
Cinayeti işlemediğini iddia etti.
Ancak DNA bulgusu inkarı boşa çıkardı.
Mahkeme, elde edilen deliller doğrultusunda sanığın tutukluluğunun devamına karar verdi ve yargılama sonucunda müebbet hapis cezasına hükmetti.
Bir kan damlası 19 ay sonra adaleti getirmişti.
PARA ALINIP CAMİYE BAĞIŞ YAPILDI 19 ay süren titiz takip ve sabırlı soruşturma sonunda cinayet aydınlatıldı.
Şükrü Bey’in çocuklarının başvurusu üzerine mahkeme, sanığın mal varlığına el konulmasına karar verdi.
Satılan mal varlığından elde edilen gelirle gasp edilen para aileye teslim edildi. Çocukları, babalarının hayalini yarım bırakmadı.
Şükrü Bey’in bankadan çektiği ve bağışlamak istediği para, Sakarya Karasu’daki camiye babaları adına bağışlandı.
Kanlı bir gasp cinayeti bir hayır niyetini engelleyememişti.
BİRÇOK CİNAYETİ ÇÖZDÜLER 45-51 kodlu cinayet ekibi Şef Ethem Çavdar ve dedektif Uğur...
Bu dosyanın ardından birçok önemli cinayet vakasını daha çözdüler.
Cinayet Büro Amirliği’nin en dikkat çeken ekiplerinden biri haline geldiler.
