Ne statü vereyim ağama?

MHP lideri Bahçeli’nin “İmralı’nın statü açığı nasıl kapatacaktır?” çıkışından sonra aldı bizi bir merak.

İmralı’ya nasıl bir statü verelim de süreç sıkıntıya girmesin.

Öyle ya; “terörsüz Türkiye süreci” dönüp dolaşıp sadece ve sadece Öcalan ’ın bireysel refahı ve statüsünün ne olacağına kilitlendi.

Siz bakmayın adına “Kürt sorununun çözümü” denmesine.

Konuşulan talepler içinde Kürt sorunu yok, biraz Öcalan’ın kürk sorununa indirgenmiş gibi.

Bahçeli’nin “Öcalan’a ne statü vereceğiz” mealindeki açıklama en çok da Erdoğan ’ı sıkıntıya sokmuşa benziyor.

Ee tabi zor iş.

Hem Öcalan’ı memnun edecek hem seçmenin tepkisini çekmeyecek uygun bir pozisyon uydurmak kolay değil.

Hem Öcalan’a statü verdiğinizde Kandil “Hani bize, hani bize” demeyecek mi?

Ayrıca Öcalan gibi narsisist bir kişilik öyle her statüyü de beğenmez ki...

Bakan yardımcılığı versen, kabul etmez bakanlık ister.

Desen ki “İmralı’da bir evde kal ve DEM Parti’nin genel başkanlığını oradan yürüt” , o da hiç akıl kârı değil.

Zaten devletin habire HEP’ten başlayarak kapattığı partiler yüzünden adını anımsamakta güçlük çektiğimiz bi dolu parti kuruldu.

Öcalan da devletten farksız.

Habire yeni adlarla yeni örgütler kuran bir adam.

Kızdı mı partiyi kapatıp yeni bir isimle yeni partiler kurar.

Alfabede harf kalmaz vallahi.

TAYYİBİYE ALAYLARI KURALIM PKK’nin başındayken kendisine itiraz eden muhaliflerini “ajan” diye infaz ettiriyordu.

Milletvekillerine bunu yapamayacağına göre yine “Beni anlamıyorsunuz” deyip hepsini partiden ihraç eder mi eder.

Bu kez de ihraç edilenlerle uğraş dur.

Cumhurbaşkanının işi gerçekten zor.

Öcalan’a ve Kandil’e nasıl bir statü vermeli ki bu iş çözülsün.

Bir de Bahçeli sorunu var.

Onu da verilecek statü ile hoşnut etmek zorunda.

Öcalan’a verilecek statüyü Bahçeli beğenmezse “Kurucu önderliğe bu statüyü mü reva gördünüz?” diye ipleri koparabilir yani.

Naçizane bazı fikirlerim var.

Hem Erdoğan’ın da hoşuna gideceğinden kuşkum yok.

Cumhurbaşkanımızın “ecdad” dediğinde ilk aklına gelen sanım II.

Abdülhamit olur.

Bakın o bu konuyu nasıl halletmiş?

İsyan çıkaran Kürt aşiret liderlerine mirlivalık, sancak beyliği, valilik, kaymakamlık vermiş.

Gerçi bu makamların çoğu tedavülden kalktı ama paşalık verilebilir.

Paşa dediysek genelkurmay hiyerarşisindeki paşalıktan söz etmiyorum.

Askerlerimiz alınmasın boşuna.

Hani dağdakilere de örtülü bir af gelecek ya.

Dağa çıkmış, eline silah da almış ama suç işlememiş olanlara.

Onu da nasıl tespit edeceklerini hâlâ anlayabilmiş değiliz ya.

Neyse işte; o sözümona dağdaki silahlı ama suç işlememiş olan PKK militanlarından bir alay oluşturulup İmralı’da paşalık ünvanı verdiğimiz Öcalan’ın emrine verebiliriz.

Maaş bağlanıp burada görev yapabilirler.

Kızmayın hemen.

Abdülhamit’in kurduğu Hamidiye alayları gibi bi şey yani.

Bu alayın da adını “Tayyibiye alayları” koyuverdik mi tamam.

PKK safında çok sayıda çocuk olduğunu da unutmamak gerekir.

Onları da Abdülhamit’in “aşiret mektepleri” benzeri bir mektepte okutup kamuda istihdam edebiliriz pekala.

Adını da “örgüt mektebi” koyarız mesela.

Malum; PKK aşiret düzenini yerle yeksan etmekle övündüğü için o adı kullanamayız.

Yalnız daha önce isyan edip de rütbe verilen Kürt aşiret liderleri bir süre sonra yeniden silah alıp isyana yeltenmişlerdi.

O yüzden İmralı’dan dışarı çıkarılmamalarında fayda var derim.