Tuz hakkından diş kirasına unutulan Ramazan gelenekleri

On bir ayın sultanı Ramazan-Şerif unuttuğumuz birçok geleneği de hatırlamamızı sağlıyor.

Kardeşlik ruhunun yardımlaşmanın ayı Ramazan'da gelin neleri unutmaya başlamışız hem yad edelim hem de yeniden hatırlamaya çalışalım.

Boşuna da demiyormuşuz 'nerede o eski Ramazanlar' diye.

Birkaç örnekle yad edelim o eski Ramazanları.

Diş kirası desem hemen hepimizin aklına farklı şeyler gelecektir.

Ramazan ayında diş kirası neymiş okuyunca eminim siz de çok şaşıracaksınız.

Ev sahibi iftara davet ettiği misafirini uğurlarken, davete icabet etmesi ve yemeklerden yerken dişlerini meşgul etmesinin karşılığı olarak 'diş kirası' adıyla hediyeler verirmiş.

Bu hediye çocuklar için oyuncak, misafirin maddi durumuna göre zarf içinde para olurmuş kimi zaman.

Gerçekten takdir edilecek bir nezaket ve yardımlaşma örneği.

Böyle bir durumda insanların birbirine art niyetli olması mümkün mü?

Komşuluk ilişkileri pekişmez mi?

Bugün de bunlar yaşatılsa komşu ya da akraba kavgaları böylesine çoğalır mıydı?

Gelelim başka bir unutulmaya yüz tutmuş Ramazan geleneğine.

Bunu da birçoğumuz duymamıştır diye düşünüyorum.

Tuz hakkı, hemen yazalım ne olduğunu fazla merak ettirmeden.

Eskiden Ramazan ayı boyunca kadınların yemek yaparken oruçlu olmalarına rağmen yemeklerin tuz ayarını tutturmaları ve lezzetli yemekler yaparak gösterdikleri fedakarlık için eşleri hediye verirdi.

İşte bu hediyeye Tuz hakkı deniliyor.

Kadınların yemek yaparken sadece dil ucuyla yemeğin ayarını tutturmalarından gelen Tuz hakkı da unutulmaya yüz tutan geleneklerden.

Oruç bittikten sonra bayram sabahı erkek eşine gösterdiği fedakarlık ve yemeklerin teşekkürü olarak hediyeler verirmiş.

Gerçekten de boşuna 'nerede o eski Ramazanlar' diye sormak yanlış olmaz değil mi?

Unutulan birçok geleneğin aslında aileyi ve toplumu bir arada tutmayı, kardeşliği pekiştirmeyi amaçladığını anlamak zor olmasa gerek.