N’oluyor?

Yazıya ikinci yarıyla birlikte başladım keza ilk yarıda yan ağlara giden bir İcardi şutu dışında aklımda fazla bir şey kalmadı.

Okan Buruk'un ikinci yarıya Yunus, Abdülkerim ve İcardi'yi çıkarıp Lang, Torreira ve Barış ile başlaması bir anda herkeste tokat etkisi yaptı.

İcardi ve iki yakın arkadaş Yunus ile Abdülkerim'in kenara alınmaları bana pek sportif bir karar gelmedi.

Sanırım devre arasında maçın önüne geçecek bir şeyler yaşanmış olabilir.

Devrenin hemen başında, Lang olağanüstü bir pasla Boey'i topla buluşturdu ve Sane topu filelere gönderdi.

Bu pozisyondaki ofsayt kararı her ne kadar tartışılsa da Boey'in ofsayttayken bir savunmacıyı etkilediğine dair yapılan yorum kitaba uygundu.

Fakat Boey'in aynı pozisyonda ofsaytta olmadığı sırada, bir penaltılık faule maruz kalıp kalmadığı tam olarak anlaşılamadı.

Juventus zaferi sonrası rotasyon, yorgunluk normal karşılanabilir.

Fakat ilk yarıdaki futbol ve devredeki ilginç üç oyuncu değişikliği Torino seferi öncesi puan kaybından da çok kafa karıştırıcı.

On iki maçtır kazanamayan Konya'yı deplasmanda yenemiyor olmak, Spaletti'yi heyecanlandırmış olabilir.

Okan Buruk'un Singo - Lemina tandemi dün akşam itibarıyla sınıfta kaldı.

Skor 2-0'a geldikten sonra 85. dakikada İlkay Gündoğan'ı oyuna almak, tek kelimeyle garipti.

Öylesine büyük bir zaferden sonra böylesine bir hezimet Galatasaray'a yakışmadı.