İstanbul’u sevmek mümkün mü?

Kuleli'den geçiyorum...

Güzel bir yağmur yağıyor.

Kaymak Mustafa Paşa Camii'nin önüne geldiğimde aklım başıma geliyor: Manzara ne güzeldi yahu!

Ama hepsi o kadar...

Fil Ambarları'nın orada sıkışan trafikte nerede olduğumu unutuyorum.

Önümdeki arabaların sürücüleri birbirlerine küfrediyorlar; çıkıp birbirlerine uçan tekme de atarlar mı?

Pencereyi açıp 'Hop beyler' diyorum; 'deli misin yahu, sakin olun!' Tam o anda onlarca motosiklet dolduruyor çevremizi...

Çengelköy'ün daracık yolunda bir anda Yeni Delhi atmosferi...

Az önceki harika manzara, Boğaz, İstanbul falan silinip gidiyor bu arada zihnimden... *** İstanbul dışında oturmak istiyorum...

Böylece ara ara gelip İstanbul'un tadını çıkarmak mümkün olur belki...

Ara ara bunu yapan ve pek mutlu olan taşralı dostlarıma özeniyorum... *** 2001 yılında Sabah'ın ikinci sayfasında çıkan bir yazımı hatırlıyorum.

Şöyle diyordum orada: 'Ne zaman İstanbul'un bütününe bakmaya kalkışsam, gözlerimi kaçırma isteğine kapılıyorum.

İnsan, İstanbul'u artık ancak bir fetişist gibi parça parça sevebilir; sadece belli parçalarını hatta...

Fatih, Kuzguncuk, Beyoğlu, Eminönü, vd.' Sabah sabah çekmeceleri karıştırdım, yazının bulunduğu kupürü kesmiş saklamışım, buldum.

Üzüldüm okuyunca...

Çünkü artık Beyoğlu'nun, orada yazdığım Beyoğlu'yla ilgisi yok.

Fatih'e uzun zamandır gitmiyorum, son gidişim hayal kırıklığıydı. *** Aradan geçen yirmi küsur yılda ŞEHİR komaya girdi; turistik çabalar toparlanmasına yetmiyor.

Ve geri kalan ne varsa KENT oldu...

Ümraniye'den, Esenyurt'tan hiç çıkmamış 20 yaşında gençler var...

Ataşehir'de bir yüksek binada oturup her sabah işine gitmek için aracına binen ve hangi semtlerden geçtiğini bir kez bile merak etmeyen insanlar var... *** Kanaatim kesin...

Şehirler sevilir...

Kentleri sevmek zor.

Çünkü bir kent asla bütün olarak kavranamaz...

Böyle bir çaba da saçmadır zaten.

İşe gidersin, alışveriş merkezine gidersin, şu lokantaya, şu kafeye gidersin ve oraları benimsersin.

Hepsi o kadar!

Parıltılı İstanbul övgüleriyle durumu idare edeceğini sanan gündüz kuşağı TV yayınlarına da gülüp geçiyorum... *** Boğaziçi mi?

Hâlâ güzel...

Ama bu devasa kentin kirini pasını Boğaz'ın suları yıkayabilir mi?

İmkânsız.

Beton yığını semtlerin Boğaz'ın olduğu bir coğrafyada bulunduğuna kim inanır!