Haber Detayı
Salonlardan stadyumlara... Andre Rieu tartışmayı başlattı... Klasik müzik artık 'niş' değil... Konuşmak, yemek, içmek serbest
Stadyumları dolduran klasik müzik artık sessizlik, huşu ve disiplin talep etmiyor. Alkış serbest, telefonlar açık. Bu dönüşümün en görünür yüzü ise Hollandalı kemancı ve şef André Rieu. İspanya turnesine çıkan Rieu, klasik müziği bir ayinden çıkarıp kitlesel bir eğlence gösterisine dönüştürüyor.
Klasik müziğin yaşadığı dönüşüme dikkat çeken El Pais, bu duruma eleştirel bir bakış getiriyor.
Kırk yıl önce Johann Strauss Orchestra’yı “insanları mutlu etmek” için kuran Rieu, bugün dünyanın dört bir yanında stadyumları dolduruyor.
Programlarda Handel aryaları, Strauss valsleri ve Disney prensesi kostümüyle söylenen Titanic şarkıları yan yana.Bu estetik, sosyolog Gilles Lipovetsky ile eleştirmen Jean Serroy’nin Yeni Kitsch Çağı kitabında “neo-kitsch aşırılığı” olarak tanımlanıyor: kutsallıktan arındırılmış, duygusallığı sınırsız, tüketimi kolay bir klasik müzik.DEMOKRATİKLEŞME Mİ, TİCARİLEŞME MİRieu’nun savunusu net: erişilebilirlik.
Ancak Lipovetsky ve Serroy’a göre bu, klasik müziği demokratikleştirmekten çok, tüketim hayatının ritmine uydurmak anlamına geliyor.Safkan müzikseverler için kitsch tahammül edilemez bir ihlal; yeni izleyici içinse tanıdık melodilerin güvenli alanı.
İki grup arasında ideal buluşma gerçekleşmiyor.SESSİZLİK YOK, KURALLAR YOKRieu konserlerinde konuşmak, içmek, yemek yemek, çekim yapmak serbest.
Madrid’de Movistar Arena’nın yöneticisi Paz Aparicio’ya göre bu format, “konser salonunun kurallarından korkan” izleyici için bir kapı aralıyor.
İnsanlar istedikleri an alkışlıyor, dans ediyor, kendilerini serbest bırakıyor.Bu yaklaşım, klasik müziğin ritüelini bozuyor ama kalabalıkları çekiyor.RİEU YALNIZ DEĞİLBu sahneler Rieu’ya özgü değil.
Andrea Bocelli, David Garrett, Lindsey Stirling, Il Divo… Hatta Madrid’de çellist Hauser, Bach ile başlayıp seyirciye terli havlu fırlatarak bitirebiliyor.
Biletler pahalı, salonlar dolu.
Beklenti karşılandığında, ekonomik bariyerler eriyor.PLAK ENDÜSTRİSİNİN SESSİZ GERÇEĞİEski Decca ve Philips yöneticisi Costa Pilavachi’nin itirafı çarpıcı: Crossover projeler opera aboneleri yaratmıyor.
Ama bu ticari başarılar, bir dönem Valery Gergiev, Alfred Brendel ve Alban Berg Quartet gibi “saf” isimlerin plak şirketlerinde hayatta kalmasını sağladı.Yani kitsch, sanatı yutmuyor; onu finanse ediyor.YENİ SEYİRCİ, YENİ KURALLARSanat ajansları da bu dönüşümü benimsiyor.
Klasik müzik artık “niş” olmaktan çıkmalı; ana akımın yaratıcı alanına taşınmalı.
Yaşlanan izleyici ve değişen finansman modeli, türlerin ve platformların karıştırılmasını zorunlu kılıyor.TEHDİT Mİ, GERÇEKLİK MİRieu’nun beş günde 65 bin kişiyi toplaması, Barselona’daki Liceu’da(Barcelona’ nın en eski tiyatro binası) onlarca temsile denk.
Lipovetsky ve Serroy’un vardığı sonuç net: Neo-kitsch klasik müziğin sonu değil.
Ama devasa konserler çağında, onun duygusal bir uyarıcı olarak ne kadar güçlü olduğunu kabul etmek gerekiyor.10 BİNLER GİTTİHollandalı kemancı ve orkestra şefi André Rieu, İstanbul’da stadyum ve spor salonu seviyesinde klasik müzik konserleri verdi.
Rieu, 2013 ve 2014 yıllarında Sinan Erdem Spor Salonu ve Ülker Sports Arena gibi büyük mekanlarda Johann Strauss Orkestrası ile sahne aldı ve 10 binden fazla seyirci ile klasik müziği geniş kitlelere taşıdı.Odatv.com
