Hepsi Gerçekti Ama Hiçbiri Kullanılmadı: En Uç Silah Projeleri

Savaş dönemlerinde ülkeler, yıkıcı gücü en üst seviyeye çıkaracak araçlar hayal etti.

Bu hayaller arasında o kadar uç projeler vardı ki, birçoğu gerçek dünyada uygulanamayacak kadar tehlikeli, pahalı ya da kontrolsüz bulundu.

İlginç olan ise bunların çoğunun sadece kağıt üzerinde kalmamış, test edilmiş ya da prototip aşamasına kadar ilerlemiş olmasıydı.

Ancak ortaya çıkan riskler, maliyetler ve kontrol sorunları bu projelerin kaderini belirledi.

Bu unutulmuş projeler bir araya geldiğinde, savaş korkusunun inovasyonu nasıl hızlandırdığını açıkça gösteriyor.

Teknik olarak mümkün olan her şeyin stratejik olarak doğru olmadığı ve bazı icatların ne kadar güçlü olursa olsun gerçek dünyada kullanılmasının asla haklı gösterilemeyeceği gerçeği bu örneklerde net biçimde görülüyor.

Project Pluto: Uçan Reaktör Project Pluto, ABD tarafından geliştirilen ve korunmasız bir nükleer reaktörle çalışan bir füze projesiydi.

Bu füzenin, ağaç tepesi seviyesinde Mach 3 hızla uçması planlanıyordu.

Altından geçtiği herkesi sağır edecek bir gürültü çıkaracak ve haftalar boyunca düşman şehirlerinin üzerine radyoaktif atık saçacaktı.

Kağıt üzerinde caydırıcı görünen bu fikir, pratikte kontrol edilemeyen çevresel yıkım riski nedeniyle terk edildi.İngiltere merkezli Project Habakkuk, odun hamuru ve buz karışımı olan Pykrete malzemesinden iki bin feet uzunluğunda bir uçak gemisi inşa etmeyi hedefliyordu.

Tasarıma göre bu gemi mermilere dayanıklıydı, batması imkansızdı ve deniz suyuyla kendini onarabiliyordu.

Teorik olarak etkileyici görünen proje, lojistik zorluklar ve aşırı maliyet nedeniyle rafa kaldırıldı.Dijital yönlendirme sistemleri ortaya çıkmadan önce, davranış bilimci B.

F.

Skinner sıra dışı bir çözüm önerdi.

Project Pigeon kapsamında güvercinler, füzenin burun konisine yerleştiriliyor ve ekrandaki hedefe gagalarıyla vurarak bombayı yönlendiriyordu.

Testlerde sistem kusursuz şekilde çalıştı.

Yine de fikir, askeri çevreler için fazla alışılmadık ve güvenilmez bulundu.Bu projede ABD Deniz Piyadeleri, binlerce kış uykusundaki yarasaya minik napalm kapsülleri bağladı.

Amaç, yarasaların düşman şehirlerinde binalara girerek yangın çıkarmasıydı.

Plan ters tepti.

Yarasalar beklenenden erken uyandı ve denemeler sırasında ABD Ordusu’nun kendi test üssünü ateşe verdi.

Proje bu noktada sonlandırıldı.The Great Panjandrum, beton duvarları yıkmak için tasarlanmış, roketle itilen dev bir patlayıcı tekerlekti.

Çıkarma gününde kullanılmak üzere geliştirilen bu silahın testlerinde roketler arızalandı.

Sonuç olarak tekerlek kontrolden çıktı ve denemeyi izleyen generallerin peşinden yuvarlandı.Birinci Dünya Savaşı döneminde Rusya’da geliştirilen Tsar Tank, önünde yirmi yedi feet yüksekliğinde iki dev tekerlek bulunan, üç tekerlekli bir tasarıma sahipti.

Aşırı ağırlığı nedeniyle arka tekerlek çamura saplandı ve araç bir daha hareket edemedi.

Tsar Tank, savaş tarihinin en iddialı ama en başarısız zırhlı projelerinden biri olarak kayıtlara geçti.

Bu örnekler, savaş zamanlarında ortaya çıkan korkunun insanları ne kadar uç noktalara sürükleyebileceğini gösteriyor.

Bilim her şeyi mümkün kılabilir, ancak tarihin bu köşesinde yer alan projeler, kontrolsüz gücün her zaman akılcı bir çözüm olmadığını hatırlatıyor.