Zombi kıyametini anlatan en unutulmaz 5 film

Pencereleri kapatın, kapıları kilitleyin ve yanınızdaki herkesin bedeninde şüpheli ısırık izleri olup olmadığını kontrol edin.

Bir zombi salgınıyla yüzleşenlerin ilk refleksi genellikle budur.

Ardından, inleyerek üzerinize gelenler için hedefin kafa olduğunu öğrenirsiniz.

Ancak yaşayan ölülerden kaçınma konusunda deneyiminiz yoksa paniğe kapılmayın.

Sinema tarihi, böyle bir kıyamette neler yapılması gerektiğini öğreten etkileyici zombi filmleriyle dolu.

Isırıklarla dolu öncü yapımlardan, türün bilindik formülünü altüst eden yenilikçi örneklere kadar uzanan bu seçki, zombi sinemasının neden hâlâ ayakta olduğunu gösteriyor.

Zombiler kaos ve yıkım getirir ama çoğu zaman hikâyenin asıl canavarlarının hâlâ hayatta olanlar olduğunu da hatırlatır. “Beyinsiz” gibi görünen bu zombiler, aslında söyleyecek çok sözü olan anlatılardır.

Night of the Living Dead (1968) - Türü Tanımlayan İlk Karanlık Adım George A.

Romero’nun düşük bütçeyle çektiği bu film, zombi sinemasının temel kurallarını yazan yapım olarak kabul edilir.

Sıradan bir mezarlık ziyareti, nabzı olmayanların mezarlarından kalkıp insan eti aradığı bir kâbusa dönüşür.

Romero, farkında olmadan gelecekteki sayısız zombi filmine yol açan bir anlatı dili yaratmıştır.

Filmi özel kılan unsurlardan biri de başrolde siyahi bir oyuncunun, Duane Jones’un yer almasıdır.

Terk edilmiş bir çiftlik evinde yaklaşan tehlikeye karşı soğukkanlılığını koruyan bu karakter, bodrum katında kaynayan başka bir korkuyla birlikte dönemin toplumsal gerilimlerine de ayna tutar.

Romero her ne kadar bunun bilinçli bir tercih olmadığını söylese de film, sivil haklar hareketiyle özdeşleşen güçlü bir sembole dönüşmüştür.

Dawn of the Dead (2004) - Alışveriş Merkezi Kıyameti Zack Snyder’ın yönettiği ve James Gunn’ın kaleme aldığı bu yeniden çevrim, zombi sinemasına saf adrenalin enjekte eder.

Film, türün en unutulmaz açılışlarından biriyle başlar ve seyirciye neredeyse nefes alma fırsatı tanımaz.

Orijinal filmin felsefi derinliğini bir kenara bırakır; yerine kaotik, kanlı ve tempolu bir anlatı koyar.

Bir alışveriş merkezinde mahsur kalan farklı karakterlerden oluşan grup, hayatta kalma mücadelesini silahlar, testere planları ve beklenmedik dehşet anlarıyla sürdürür.

Zombi bebekler ve felaketle sonuçlanan kaçış planlarıyla film, “beynini kapıda bırak” diyen yüksek enerjili bir kıyamet deneyimi sunar. 28 Days Later - Koşan Zombilerle Gelen Yeni Korku Danny Boyle’un yönettiği ve Alex Garland’ın yazdığı bu film, zombi algısını kökten değiştirir. “RAGE” virüsü, yavaş hareket eden ölüleri olimpik sprinterlere dönüştürür.

Enfekte olanlar saniyeler içinde kana susamış yaratıklara evrilir.

Londra’nın bomboş sokaklarında uyanan Jim’in hikâyesi, izolasyonun ve yalnızlığın yarattığı dehşeti çarpıcı biçimde yansıtır.

Dijital kamerayla çekilmiş olması, filme belgesel hissi kazandırır.

Yıkılmış bir şehir ve kuşatma altındaki bir malikâneyle film, sadece zombilerden değil, insanın insana yaptıklarından da korkmamız gerektiğini hatırlatır.

Shaun of the Dead - Korku ile Mizah Arasında İnce Bir Çizgi Edgar Wright’ın yönettiği bu film, zombi türünün komediyle nasıl kusursuz şekilde harmanlanabileceğinin kanıtıdır.

Simon Pegg’in canlandırdığı Shaun, dünyanın sonu gelirken hayatını toparlamaya çalışan sıradan bir adamdır.

Çözüm planı ise oldukça basittir: En yakın pub’a gidip her şeyin geçmesini beklemek.

Film, diğer zombi yapımlarına göndermelerle doludur ama kendi kimliğini de başarıyla kurar.

Kriket sopası, kürek ve Queen şarkıları eşliğinde yapılan zombi avları, türün en unutulmaz sahneleri arasına girer.

Hem güldüren hem de geren nadir filmlerden biridir.

REC - Kapalı Alan Kâbusu Buluntu film akımının yükseldiği dönemde çekilen REC, hikâyesini Barselona’daki lanetli bir apartmanda kurar.

Bir belgesel ekibinin sıradan bir geceyi kaydetme planı, hızla yayılan bir virüsle kabusa dönüşür.

Apartman karantinaya alınır ve içeridekiler süper hızlı, acımasız zombilerle yüzleşmek zorunda kalır.

Sarsıntılı kamera kullanımı ve dar mekânlar, klostrofobik bir atmosfer yaratır.

Film, finalde doğaüstü bir boyuta geçerek seyirciyi hazırlıksız yakalar.

Devam filmleri çekilmiş olsa da hiçbiri bu ilk yapımın yarattığı saf dehşeti yakalayamaz.